ONLY OBSERVATION

2012-01-29T07:17:00.000-08:00

ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลัง "รอคอย" อยู่ลึกๆอย่างไม่อาจปฏิเสธได้
แม้ว่าฉันจะไม่ได้จดจ่ออยู่กับมัน แต่คล้ายๆว่ามันนิ่งสงบอยู่ข้างในฉันตลอดมา

ฉันไม่อยากรอคอย ไม่อยากต้องรู้สึกว่า ไม่สามารถเดินต่อไปได้
เพราะถึงแม้จะเดินต่อไป ฉันก็เดินต่อได้เพียงไม่กี่ก้าว จากนั้นก็จะ
รู้สึกเหมือนมีอะไรคอยฉุดกลับมาที่เดิมเสมอ

ฉันตัดสินใจทำทุกอย่างด้วยเหตุผลมากเกินไปหรือเปล่า
ด้วยเหตุผลที่ดีงาม ฉันควรที่จะคงทุกอย่างไว้ให้เหมาะสม
และด้วยเหตุผล ฉันจึงไม่สามารถละทิ้ง ไม่สามาถหลีกหนี

แต่ฉันเริ่มไม่แน่ใจว่า การหนี อาจเป็นทางออกทางเดียวที่เหลืออยู่

ตอนจบ

2012-01-18T05:31:00.000-08:00

ปีนี้จะเป็นการเริ่มต้นของการจบเรื่องราวที่เคยเป็นภาระในหัวและ
ในใจหลายเรื่องซึ่งเคยอยู่มาเนิ่นนาน
เป็นตอนอวสานที่ควรถูกทำให้จบอย่างสมบูรณ์เสียที

2011-12-21T06:44:00.000-08:00

บางเรื่อง บางสิ่ง บางสถานที่ ก็อาจกลายเป็นแค่ เศษซากของวันเวลา ที่กำลังเลือนหายไปทีละน้อย

2011-12-17T21:28:00.000-08:00

ความกลัวเป็นสื่งที่วนเวียนเข้าออกชีวิตอยู่เสมอ
การมีชีวิตอยู่ ส่วนหนึ่งอาจหมายถุึงการต้องอยู๋ให้ได้กับความกลัว

2011-12-08T08:06:00.000-08:00

เริ่มรู้สึกว่าอาการเครียดข้างใน กำลังแสดงผลออกเป็นความเจ็บปวดทางร่างกาย
มีอาการปวดหัวต่อเนื่องทุกวัน หัวสมองไม่แจ่มใส เหนื่อยทั้งกายและหัวสมอง
พยายามหาทางออกมให้ตัวเองได้คลายเครียดทั้งข้างนอกและข้างใน

อยากออกเดินทางไปไกลๆ ไปอยู่เงียบๆ อยู่กับธรรมชาติ ให้ธรรมชาติช่วยบำบัดจิตวิญญาณ

อากาศดีเกินกว่าจะอยู่ในบ้าน

2011-12-03T21:47:00.000-08:00

ณ ป้อมพระสุเมร สวนสันติชัยปราการ

ปั่น ปั่น ปั่น

2011-12-02T21:52:00.001-08:00

วันเสาร์ที่พยายามปั่นงานที่คั่งค้างสักหนึ่งอย่างให้เสร็จ
โอ้! งานบางอย่างทำๆไปความขี้เกียจก็เข้าครอบงำได้ง่ายดาย

เปลี่ยนบรรยากาศที่นั่งทำงาน มาเป็นร้านกาแฟเจ้าประจำ
คนไม่พลุกพล่าน หน้าต่างกระจกกว้างๆ โล่ง โปร่งสบาย

พยายามเรียกสมาธิ หนีจากความชิลด์ที่ไล่ตามติดๆ

ของานเขียนนี้ให้เสร็จสักอย่างเถอะ -_-"

2011-11-29T20:22:00.001-08:00

All day ..... All night ........

-ให้ท้องฟ้าสดใสเป็นยารักษาโรคให้คุณเถอะ-

2011-11-20T07:50:00.001-08:00

หากชีวิตประจำวันของคุณมีอะไรสักอย่างผิดพลาด
ลองแหงนหน้ามองท้องฟ้าในตอนที่เดินผ่านตึกที่กำลังก่อสร้าง

โรคซึมเศร้ากับท้องฟ้าที่สดใส
การทะเลาะกันของคู๋สามีภรรยากับท้องฟ้าที่สดใส
ความหวาดกลัวต่อความเสียหายกับท้องฟ้าที่สดใส
โรคพิษสุราเรื้อรังกับท้องฟ้าที่สดใส
โรคนอนไม่หลับกับท้องฟ้าที่สดใส
ปัญหาหย่าร้างถึงสามครั้งกับท้องฟ้าที่สดใส
ปัญหานิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือกับท้องฟ้าที่สดใส

ดูเหมือนจะเป็นคำศัพท์ที่เข้ากันไม่ได้

ในชีวิตของคุณ
โรคซึมเศร้าและท้องฟ้าที่สดใส
การทะเลาะกันของสามีภรรยา
ความหวาดกลัวต่อภัยพิบัติ
โรคพิษสุราเรื้อรัง
ปัญหาหย่าร้าง
โรคนอนไม่หลับ
ถ้าอยากจะผลัก
ปัญหาที่ปวดสมองทั้งหลายออกไป

โปรดมองดูท้องฟ้า
สามครั้งต่อหนึ่งวัน

และไม่มีสิ่งใดเป็นสิ่งใหม่ใต้ฟ้าสีคราม
ทั้งหมดเป็นเพียงปัญหาที่เกิดขึ้น
ใต้ท้องฟ้าเขตฮันนัม กรุงโซล ประเทศเกาหลี ทวีปเอเชีย โลก อวกาศ
สิ่งที่จะรักษาได้ทันทีเหมือนกับยาท้องฟ้าสดใส
คือการตระหนักรู้้

จาก 1cm โดย คิมอึนจู แปลโดย บุศรา (ตุลาคม 2554,สำนักพิมพ์วงกลม)

ใบหน้าไม่ได้บอกเรื่องทั้งหมด

2011-11-19T07:24:00.001-08:00

ไม่สามารถคาดเดาความโกรธเกรี้ยวบนไบหน้าที่ดูรักสงบได้
ไม่สามารถคาดเดาการกระทำกล้าหาญจากใบหน้าที่ดูเรียบร้อยได้
ไม่สามารถคาดเดารอยยิ้มอ่อนโยนจากใบหน้าที่น่ากลัวได้

รู้ว่าเป็นรักสงบจากใบหน้าที่ดูรักสงบ
รู้ว่าเป็นคนเรียบร้อยจากใบหน้าที่ดูเรียบร้อย
รู้ว่าเป็นคนน่ากลัวจากใบหน้าที่น่ากลัว

คนเราคิดอะไรง่ายๆ
ดังนั้นพวกเราจึงผิดพลาดบ่อยมาก
ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มอ่อนโยนจากใบหน้าที่น่ากลัว
ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่แสนอ่อนโยนที่ไม่น่ามาจากคนหน้าตาขี้หงุดหงิด
หรือจะเป็นน้ำตาที่หยดลงมาเพื่อคนอื่นจากใบหน้าที่ดูเห็นแก่ตัว

ใบหน้าบอกอะไรเกี่ยวกับคนนั้นได้
แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
และสิ่งที่ไม่ได้บอกทั้งหมด

คือเรื่องราวที่ผ่านมา .....................

จาก หนังสือ 1 cm โดย คิมอึนจู แปลโดย บุศรา (ตุลาคม ๕๔, สำนักพิมพ์วงกลม)

2011-11-15T16:36:00.001-08:00

"ที่คิดกันว่าความรักเกิดจากมิตรสัมพันธ์ยืนยาวและการเว้าวอนยืดเยื้อนั้น เข้าใจผิด ความรักถือกำเนิดจากความผูกพันทางวิญญาณ และถ้าแม้นความสัมพันธ์นั้นไม่ถูกรังสฤษดิ์ขึ้นในบัดดลใจแล้ว ก็ไม่อาจรังสฤษดิ์ขึ้นได้แม้นับเป็นปีหรือชั่วอายุคน" ปีกหัก,คาลิล ยิบราน แปลโดย ระวี ภาวิไล

2011-11-10T07:57:00.001-08:00

"Space is necessary. Without space there is no freedom" JKrishnamurti

2011-11-09T19:21:00.000-08:00

" It is only when I am in communion with sorrow that I understand it."

2011-10-23T06:55:00.000-07:00

I only need any place I can sit still and feel warm

2011-10-21T06:47:00.000-07:00

It is really hard time to live but it is the best time to learn for life.

2011-10-14T17:45:00.001-07:00

ใบไม้ไม่เคยล่วงรู้ว่าจะร่วงหล่นลงที่ใด

2011-10-14T17:24:00.001-07:00

- Let it rain -

On this workday
You`re just playing along
Just to see the day through
You`re lonely and blue
Writings on the window
There`s a deep longing sigh
You`re far off in thoughts
You heart`s grown all cold
Let it rain， rain
It`s the perfect weather for contemplating
Let it rain， rain
For after such a weather
Sunshine will come
The rainbows
And the laughter
And the serious smile
It`s teasing you pal
Like it`s coming to get you
Oh they wish for you
To be happy again
But you`re locked up inside
You`re missing your cue
Feeling weary
Stop running away
You`re finding it hard to breathe
Let it rain， rain
It`s the perfect weather for contemplating
Let it rain， rain
For after such a weather
Sunshine will come
Let it rain， rain
It`s the perfect weather for contemplating
Let it rain， rain
For after such a weather
Sunshine will come
For after such a weather
Sunshine will come

- Olivia Ong -

2011-10-05T19:42:00.000-07:00

"Your work is going to fill a large part of your life, and the only way to be truly satisfied is to do what you believe is great work. And the only way to do great work is to love what you do," he told the Stanford grads in 2005. "If you haven't found it yet, keep looking. Don't settle. As with all matters of the heart, you'll know when you find it. And, like any great relationship, it just gets better and better as the years roll on." Steve JobsRest In Peace. (October 6,2011)

2011-10-04T10:32:00.000-07:00

คำพูดปลอบใจที่ว่า เมื่อผ่านไปทุกอย่างจะดีขึ้นเอง แม้จะได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนรวมทั้งเคยพูดมันด้วยตัวเองแต่ลึกๆแล้วก็ยังสงสัยไม่แน่ใจว่า เอาเข้าจริงแล้ว เวลาผ่านไปจะช่วยทำให้อะไรดีขึ้นจริงๆหรือเมื่อใช้ชีวิตมาได้ระยะเวลาหนึ่งที่เข้าใกล้จำนวนปีของวัยกลางคน เจอเรื่องราวมาก็มากมายทุกข์นั้นก็เยอะ สุขก็มาก ครึ่งๆกลางๆที่ไม่แน่ใจว่าจะสุขหรือทุกข์ดีก็แยะ ประสบการณ์เหล่านั้นช่วยให้สรุปการเรียนรู้ชีวิตของตัวเอง ณ เวลานี้ได้ว่า เวลาที่ผ่านไป อาจไม่ได้ช่วยให้ความทุกข์หายไปด้วย แต่ช่วยให้เราสามารถรับมือและเผชิญหน้ากับมันอย่างเท่าทันมากขึ้น และเราเคยชินที่จะพบเจอกับความทุกข์อย่างเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อยๆสำหรับความสุข วันเวลาช่วยให้เราเข้าใจว่า ความสุขเป้นสิ่งที่เรายอมรับเท่านั้น อะไรก็ตามถ้าเรายอมรับได้ แม้เพียงเล็กน้อย มันก็จะเป็นความสุขของเราทันที ความสุขไม่จำเป็นต่องพยายามหรือไขว่ขว้าไปไกล บางทีก็ใกล้เราเสียจนมองข้าม อย่างไรก็ตามชีวิตสอนให้เราเข้าใจและยอมรับว่า ความสุขไม่จีรัง ความทุกข์ก็ไม่จีรัง ทุกวันเรามีสองสิ่งขนาบข้างเราอยู่เสมอ เป็นเพื่อนที่ผลัดกันเข้ามา ออกไป แล้วแต่ว่าเราจะเขื้อเชิยให้ใครอยู่นานกว่ากัน

2011-10-03T11:23:00.000-07:00

บางสถานที่ที่ได้เคยแวะเวียนไปแม้เพียงครั้งเดียว แต่กลับยังคงจำได้แม่นยำราวกับเครื่องบันทึกมันคงเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่อเวลาที่อยู่ตรงนั้น เป็นแค่ความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายได้้ชัดเจนว่าคืออะไรแต่คือความสุขลึกซึ้งที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจนแม้เพียงแสี้ยวนาทีเท่านั้น

(หาดจอมเทียน,พัทยา)

(หาดตะวันรอน,พัทยา)

(หาดเซนต์คิลดา,เมลเบิร์น ออสเตรเลีย)

(ฤดูใบไม้ร่วง เกียวโต ญี่ปุ่น)

2011-10-02T13:05:00.000-07:00

บางทีก็รู้สึกกลัวจริงๆ เหมือนความกลัวนั้นจะรอคอยเราอยู่เงียบๆเสมอพร้อมจะเข้ามาโดยไม่รู้ตัว แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือที่จริงแล้วเรากำลังกลัวอะไรกันแน่ ....

2011-09-26T11:25:00.000-07:00

ความสวยงามที่ปรากฏเบื้องหน้า สีสัน แสงเงา ของธรรมชาติ ฉันรู้สึกถึงความงดงามเหล่านั้นอย่างลึกซึ้งได้เพราะ ความรัก และเธอ ที่ทำให้ชีวิตสามารถจินตนาการถึงความสวยงามของชีวิตและโลกนี้ได้อย่างไร้ขีดจำกัด

Before Sunset

2011-08-22T10:16:00.001-07:00

All were taken at Thammasat University,Rangsit Campus (August,22nd 2011)

Living in Twilight

2011-08-21T21:59:00.000-07:00

2011-08-17T05:30:00.000-07:00

"Love is outgoing, fearlessly reaching to the other, tremendously trusting
that will be received -and it is always received.

Fear is shrinking within yourself, closing yourself, closing all the doors,
all the windows so that no sun, no wind, no rain can reach you,
you are so afraid. You are entering into your grave alive."

Being in love,OSHO

2011-08-14T10:08:00.000-07:00

จะอยู่อย่างไรดีกับความกลัวที่ผลุบๆโผล่ๆ
จะอยู่อย่างไรกับความรู้สึกลบๆที่มักปรากฏขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

คิดว่ามันผ่านไป แต่มันยังไม่ผ่านไป ยังอยู่ตรงนั้น คล้ายๆว่ายังอยู่เสมอมา

The Sublime

2011-08-07T10:22:00.000-07:00

The sublime - the experience of pleasurable anxiety

ความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความสำราญและความวิตกกังวล
คือ เมื่อค้องเผชิญกับสิ่งที่ดูคุกคาม แต่ขณะเดียวกันก็น่าตื่นตาตื่นใจ
เช่น เมื่อเราต้องเผชิญหน้ากับภูเขาที่สูงใหญ่ สีดำเขียวทะมึน
จนทำให้ผู้ที่เห็นเกิดความสะพรึงกลัว The Sublime จึงเป็น
ประสบการณ์หรือปรากฏการณ์ที่เราไม่สามารถรับรู้ได้ทั้งหมด
ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างเหตุผลกับจินตนาการ
เป็นสถานการณ์ที่เราไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายจริง ทั้งยัง
ไม่ใช่ความกลัว แต่ทำให้เราเกิดความวิตกกังวล

- ฌอง ฟรองซัวส์ ลีโยตาร์ด -

(ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร,
แนะนำสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม)

2011-07-31T11:39:00.000-07:00

ตอนนี้ยังเจ็บปวดบ้างบางครั้ง เป็นเรื่องปกติธรรมดา ของการเป็นแผล
ซึ่งอีกไม่นานแผลและความเจ็บปวดนั้นจะค่อยๆบรรเทาหายไป
หากตั้งใจรักษาอย่างดี มันเป็นอย่างนั้นเสมอ

2011-07-31T07:39:00.000-07:00

กำลังพยายามสลัดให้หลุดออกจากการสร้างภาวะความเศร้าสลดให้กับตัวเอง
ความเศร้าส่วนใหญ่มาจากการสร้าง การต่อเติม ประกอบแต่ง
ความรู้สึก เข้ากับ ความทรงจำ

เมื่อไหร่ที่เลิกเกาะติดกับความทรงจำได้ ความเศร้าดูเหมือน
จะลางเลือนไปทันทีทันใด ความเศร้าโศกเรื้อรังเพราะ
ปล่อยให้ตัวเองไปตามคลื่นอารมณ์ ที่พาล่องลอยออกไปไกล ทุกทีๆ
กว่าจะรู้ตัวก็ต้องตะเกียกตะกายแทบแย่ กว่าจะกลับเข้าฝั่งได้

The Center of Suffering

2011-07-28T18:06:00.000-07:00

When you see a most lovely thing, a beautiful mountain, a beautiful sunset, a ravishing smile, a ravishing face, that fact stuns you, and you are silent; hasn't it ever happened to you? Then you hug the world in your arms. But that is something from outside which comes to your mind, but I am talking of the mind which is not stunned but which wants to look, to observe.

Now, can you observe without all this upsurging of conditioning? To a person in sorrow, I explain in words; sorrow is inevitable, sorrow is the result of fulfillment. When all explanations have completely stopped, then only can you look -which means you are not looking from the center. When you look from a center, your faculties of observation are limited. If I hold to a post and want to be there, there is a strain, there is pain.

When I look from the center into suffering, there is suffering. It is the incapacity to observe that creates pain. I cannot observe if I think, function, see from a center- as when I say, 'I must have no pain, I must find out why I suffer, I must escape.' When I observe from a center, whether the center is a conclusion, an idea, hope, despair, or anything else, that observation is very restricted, very narrow, very small, and that engenders sorrow.

J. Krishnamurti, The Book of Life

The end of sorrow

2011-07-23T14:25:00.000-07:00

" We are burdened with sorrow; our life is a process of misery and strife, a continuous disintegration, and we almost never know what it is to love with our whole being.We want to find a solution, a means, a method by which to resolve this burden of life, and so we never actually look at sorrow. We try to escape through myths, through images, through speculation; we hope to find some way to avoid this weight, to stay ahead of the wave of sorrow.Sorrow has an ending, but it does not come about through any system or method. There is no sorrow when there is perception of what is."

J. Krishnamurti, The Book of Life

Logical

2011-07-23T14:11:00.000-07:00

If I tell you that I've never been alright,
that would make you are not alright instead.
If I tell you I've been alright,
that would make me not alright instead.

This is obviously logical and practical.

2011-07-20T20:02:00.000-07:00

Something doesn't start at its usual time.
Something doesn't happen as it should.
Someone was always, always here,
then suddenly disappeared
and stubbornly stays disappeared.

-Wislawa Szymborska-
"Cat in an Empty Apartment"

t w i l i g h t

2011-07-19T12:44:00.000-07:00

"We are always living in twilight
Living in a dream ,walking in between sunrise and sunset"

ชีวิตแต่ละวันเป็นแค่การเดินทางไป-มา อยู่ระหว่าง
ฝั่งพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก
ไม่อาจสว่างไสวได้เสมอ แต่ก็ไม่ถึงกับดับมืดมิด คือความจริงสามัญยิ่งนัก

บางครั้งก็รู้สึกขอบคุณ แต่บางครั้งก็รู้สึกเสียใจ
ตรงกลางของความรู้สึกทั้งสอง อาจเป็นพื้นที่ที่เรายังสามารถอยู่ร่วมกันได้

2011-07-18T10:02:00.000-07:00

"ความทรงจำ" ประกอบสร้างจากหลายสิ่งในชีวิตประจำวัน
สถานที่ ผู้คน กิจกรรม คำพูด การกระทำ แสง เสียง สี ฯลฯ
ทุกวันที่ผ่านไป รายละเอียดเล็กๆน้อย เก็บสะสมและก่อตัว
กลายเป็นความเคยชิน และถูกจดจำ โดยไมรู้เนื้อรู้ตัว
ความทรงจำ ยังมีหลายซับหลายซ้อน เหมือนตู้ลับ
ไขเข้าไปเท่าไหร่ ก็เจอทีละชั้นของความทรงจำ ไม่รู้จักจบสิ้น
ความทรงจำจึงมีหลายระดับ ทั้งสำนึกรู้ตัว และไร้สำนึกรู้ตัว
บางทีร่างกายอาจสร้างกลไกของการจดจำให้ซับซ้อนมากที่สุด
เพื่อช่วยให้เผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่รอดได้ยาวนานที่สุด

คือทุกๆวัน

2011-07-15T04:29:00.000-07:00

ความสุขเล็กๆน้อยๆในแต่ละวัน คือ การที่สามารถมองเห็นและชื่นชม
ความงามของสิ่งรอบตัว วันธรรมดา ก็อาจไม่เป็นวันธรรมดาอีกต่อไป :)

เที่ยงวัน แหงนมองบนฟ้า เมฆลอยเหมือนคลื่นทะเล

วันหยุด ณ บ้านยาย มีรังนกกระจาบ อยู่หลายรัง น่ารักดี

ไร่ข้าวโพดกำลังโต ออกรวงเหลืองเต็ม

ไร่นี้กับโรงสีที่อยู่ไกลๆ โตขึ้นมาพร้อมๆกับเรา นานแค่ไหน แทบจำไม่ได้

ทับทิม กำลังออกผลเต็มต้น

2011-07-13T09:03:00.001-07:00

"การรักใครสักคน ไม่ใช่เรื่องบาป"

จริงสินะ ขอบคุณที่บังเอิญประโยคนี้ก็ปรากฎขึ้นมา

Travelling moment

2011-07-06T07:58:00.001-07:00

Cape Schanck ,The Lighthouse ; Mebourne,Australia

The moment comes to your life when you were at the
right place in the right time. Most of all, it derives from my travelling.

ในสวน

2011-07-03T20:38:00.000-07:00

สวนสาธารณะเป็นสถานที่ซึ่งเราได้แวะไปเที่ยวเล่นมากเป็นพิเศษ
ในช่วงที่ไปออสเตรเลียครั้งที่ 2 ทั้งในเมลเบิร์นและซิดนีย์
อาจด้วยความโชคดีที่ช่วงเวลาของการไปเยือนออสซี่ครั้งนี้
เราได้แสงแดดจัดจ้าน อากาศเย็นสบาย เป็นของขวัญ
ฉะนั้นจึงไม่มีอะไรดีไปกว่าการเดินเล่นในสวนอีกแล้ว :)

(Royal Botanical Garden Melbourne)

(Royal Botanical Garden Melbourne:Shrine of Remembrance)

(Royal Botanical Garden Melbourne)

(Fitzroy Garden)

(Fitzroy Garden)

(Fitzroy Garden)

(Fitzroy Garden)

(Ballarat Botanical Garden)

(Ballarat Botanical Garden)

(Ballarat Botanical Garden)

(Ballarat Botanical Garden)

(Ballarat Botanical Garden)

(Hyde Park, Sydney)

(Hyde Park, Sydney)

(Hyde Park, Sydney)

(Hyde Park, Sydney)

ณ ริมฝั่งยาร์รา

2011-06-25T05:57:00.000-07:00

ไม่บ่อยครั้งนักที่ในชีวิตเราจะได้มีโอกาสกลับไปเยือน
สถานที่บางแห่งเป็นรอบที่สอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
หากสถานที่นั่นอยู่ไกลข้ามประเทศ

แต่วันนี้เราได้กลับไปที่ เมลเบิร์น อีกครั้ง ในช่วงเวลา
ที่ห่างกันสองปี กลางเมืองเมลเบิร์นมีแม่น้ำสายหลัก
ไหลผ่านกลางเมืองชื่อว่า "ยาร์รา" (Yarra)

ครั้งแรกที่ได้ไปเยือน เราไม่มีโอกาสได้ชื่นชม
แม่น้ำยาร์รานัก ไม่ได้เห็นความเป็นธรรมชาติ
ในวันที่อากาศดีดี และมีผู้คนออกมาเดินเล่น
และทำกิจกรรมกลางแจ้ง ดังเช่นครั้งนี้

เราเดินเล่นริมแม่น้ำยาร์ราในช่วงบ่ายแก่ๆวันหนึ่ง
ณ ริมน้ำนั้น ความรู้สึกมันปลอดโปร่ง สดชื่น
รื่นรมย์ยิ่งนัก โอกาสที่จะได้เดินเล่นสบายๆ
ดูผู้คน และ สายน้ำ พร้อมอากาศดีดี แทบจะ
หาไม่ได้เมื่ออยู่กรุงเทพ นึกอิจฉาชาวเมลเบิร์น
เหมือนกันที่มีพื้นที่ธรรมชาติอยู่กลางเมือง
เพื่อการพักผ่อนง่ายๆเพียงแค่เดิน
ออกจากบ้านเท่านั้น

มุมนี้เป็นริมน้ำข้างๆ หอศิลป์ ฝั่ง Federation Square นั่งใต้ร่มไม้ บรรยากาศน่านอนเล่น

มองไปอีกฝั่งหนึ่ง เป็นโรงเก็บเรือ ตั้งเรียงราย อาคารเก่า ที่ดูยังดูคลาสสิกและเป็นเอกลักษณ์

คนออกมาทำกิจกรรมกลางแจ้ง ริมน้ำ อากาศดีที่มีแดดและฝนไม่ตก หาได้ยากสำหรับชาวเมลเบิร์น

ช่วงเวลาที่ใบไม่กำลังเปลี่ยนสี และกำลังไปสู่ความร่วงโรย กลับทำให้ยังดูงดงามได้

ภาพจากสะพานริมแม่น้ำยาร์รา มุมกว้างที่มองเป็นท้องน้ำยาวไกล ไหลพาดผ่านเมือง

St.Kilda

2011-06-24T07:00:00.000-07:00

เป็นวันที่สองในเมลเบิร์น ซึ่งเราได้แวะไปเที่ยวเมืองตากอากาศเซนต์คิลดา (St.Kilda)

โชคดีเป็นของเราที่ฟ้าเปิด แดดจัดจ้าน ท้องทะเล สะท้อนประกายแดด ระยิบระยับ

เรือลำเล็ก ลำน้อย จอดเรียงราย หลากสีสัน ประดับท้องทะเลให้ดูสดใสยิ่งขึ้น

จักรยานสีแดง นกพิราบสีขาว ที่บินวนเวียนอยู่เต็มไปหมด

เป็นทริปสั้นๆ ในวันดีดี ที่น่าจดจำ ของการเดินทาง :)

หาย

2011-06-19T09:55:00.000-07:00

ช่วงเวลานี้ เกือบทุกครั้งที่นั่งอยู่คนเดียว จะรู้สึกคล้ายกำลัง
พยายามเรียกความทรงจำสักอย่างให้กลับมา
มันรู้สึกโหวงเหวงประหลาดที่จู่ๆวันหนึ่ง
เราก็กลับไม่สามารถจดจำอะไรที่เคยอยู่กับเราได้
ความทรงจำอุ่นๆ ที่เลือนๆลางๆ และก็ไม่ชัดเจน
เป็นความทรงจำกระท่อนกระแท่น
แต่ก็เป็นบางสิ่งที่เคยปรากฏอยู่และทำให้รู้สึก
เหมือนมี "เพื่อน" นั่งอยู่ด้วยกันอย่างเงียบๆ

Across the Ocean

2011-06-16T18:08:00.000-07:00

(Mornington Peninsular,Melbourne Australia)

Now I've traveled across the ocean,
with the same shoes just longer hair.
I still carry that picture in my wallet...
from the photo booth- yeah it's still there.
Just give me some kind of sign:
Is this the right place?
Or the right time?
Is this the right time?

(The Lighthouse at Mornington Peninsular)

Now I've landed in the Midwest,
where you lived so long ago.
Remember I was always freezing?
Now I'm covered up in snow.
Please give me some kind of sign:
Is this the right place?
Or the right time?
Is this the right time?

2011-06-13T06:23:00.000-07:00

บางทีรู้สึกว่าเราอยู่ไกลมาก กระทั่งหลงลืมไปว่าไกลแค่ไหนแล้ว
บางทีรู้สึกว่าเราอยู่ใกล้มาก กระทั่งหลงลืมไปว่าใกล้แค่ไหนแล้ว

Japan and I

2011-05-17T09:52:00.000-07:00

วันหยุดยาว 5 วันที่ผ่านไป ได้อ่านหนังสือจบไปจริงจัง 2 เล่ม
คือ "Japan and I" และ "ผู้หญิงกลิ้งโลก"

ในโพสต์นี้ขอเล่าเกี่ยวกับเล่มแรกก่อนซึ่งเป็นงานเขียนเชิงสารคดีเดินทาง
ของนักเขียนซีไรต์ อุทิศ เหมะมูล ที่อ่านไปจนจบก็พบว่าคล้ายได้อ่านประวัติชีวิต
ของอุทิศไปด้วย เขาเล่าเรื่องข้างนอก ซึ่งก็คือ ประสบการณ์เดินทางในญี่ปุ่น
(ในโอกาสที่ได้รับเลือกเป็นผู้รับทุนจาก Japan Foundation)
เดินทางไปบรรยายตามหัวเมืองต่างๆทั่วประเทศญี่ปุ่น) โดยสะท้อนความรู้สึก
นึกคิดผ่านด้านในของตัวเอง แม้ไม่ได้อ่านงานรางวัลซีไรต์ของเขา
"ลับแล,แก่งคอย" ทว่าคำร่ำลือที่บอกว่า เขาเขียนหนังสือได้กระจ่างชัด
ซื่อสัตย์ และตรงไปตรงมากับตัวเอง(และผู้อ่าน) ก็ไม่ได้มากเกินไป
หากเทียบกับความรู้สึกของเราเองหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบลง
พร้อมๆกับความคิดคำนึงถึงญี่ปุ่นกลับมาเยือนอีกครั้ง
ประเทศนี้ยังอยู่ในความทรงจำเสมอและสัญญากับตัวเองว่า
สักวันหนึงต้องกลับไปอีกแน่นอน

ลองเปรียบเทียบ Japan and I กับหนังสือสารคดีเดินทางเล่มอื่นๆที่เคยอ่านมา
ความต่างคงอยู่ที่ ผู้เขียนบรรยาย,อธิบาย เรื่องราวด้านนอกได้อย่างละเอียดยิบ
ซึ่งดีพอกันกับอธิบายความรู้สึกด้านในของตัวเองได้ละเอียดละออเช่นเดียวกัน
นอกจากนั้นความที่เป็นประสบการณ์การเดินทางออกนอกประเทศครั้งแรก
ทำให้เห็นว่าเขามีความตื่นเต้นและอยากเรียนรู้สิ่งต่างๆอย่างกระตือรือร้น
รวมทั้งไม่คาดหวังมากหรือน้อยเกินไปกับผู้ร่วมเดินทางและทางข้างหน้าที่จะพบเจอ

แก่นสารสาระของหนังสือคงอยู่ที่การเห็นข้างนอกและย้อนกลับมองข้างในของผู้เขียน
เขาสามารถเชื่อมโยงสิ่งต่างๆที่เจอเข้าหากัน รวมทั้งสะม้อนการเรียนรู้ของตัวเอง
ออกมาได้อย่างลึกซึ้ง แม่้ว่าส่วนตัวแล้วออกจะติดขัดกับภาษาของผู้เขียน
ที่ยอกย้อน สำบัดสำนวน รวมทั้งใช้ถ้อยคำยากๆ อยู่เสียเยอะ
ก็พยายามเข้าใจว่าคงเป็นสไตล์การเขียนส่วนตัวของผู้เขียน

หากจะสรุปอะไรสักอย่างจากการเล่มนี้ ก็คงเป็นดังเช่นถ้อยคำบนปกหนังสือที่ว่า
"เดินไปข้างหน้าและย้อนลึกกลับมาข้างหลังในระหว่างกันและกัน"

Something borrowed

2011-05-14T09:15:00.000-07:00

‎"It's a line between love and friendship" ทั้งความรักและความสัมพันธ์
ไม่อาจกะเกณฑ์ตามใจปรารถนาได้เสียหมด
ไม่สามารถขึ้นอยู่กับ คน (สัตว์ สิ่งของ) เวลา สถานที่
บางสิ่งจึงปรากฏขึ้นอย่างไม่ถูกที่ ไม่ถูกทาง ไม่ถูกเวลา
บางทีความรักและความสัมพันธ์ก็อาจต้องการความกล้าหาญ
และสัญชาติญาณที่ดีด้วยเหมือนกัน (มั้ง?)

2011-05-10T10:22:00.000-07:00

เมื่อถึงจุดหนึ่งที่ต้องยอมรับว่าสิ่งที่พยายามดึงดันให้ลุล่วง ไม่สามารถเป็นไปได้
กลับเป็นภาวะที่สงบนิ่งได้อย่างคาดไม่ถึง และรู้สึกเบา ไม่เป็นภาระอีกค่อไป
คงต้องเป็นอย่างนี้สินะ ต้องลองพยายามจนถึงที่สุด ต้องลองเผชิญกับความร้อนรน
สับสนวุ่นวายอย่างไม่รู้จักจบสิ้นเสียก่อน จึงจะเข้าใจได้ถึงการปล่อยวาง

ภาระของเมื่อวานไม่สามารถเป็นภาระของปัจจุบันได้อีกแล้ว
ต่อจากนี้คือเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นใจและวางใจกับตัวเองเท่านั้น

2011-04-29T06:13:00.000-07:00

"การให้อภัยไม่ใช่เรื่องของคนอ่อนแอ แต่เป็นเรื่องของคนที่เข้มแข็ง
เป็นเรื่องของคนที่รักตัวเองอย่างถูกต้อง
ไม่ใช่ปล่อยใจให้ความโกรธเผาลน หรือทำร้ายทั้งวันทั้งคืน"

พระไพศาล วิสาโล
หนังสือ "คืนสู่สามัญ"

(กราบนมัสการขอบคุณพระอาจารย์ที่เตือนสติคนกำลังโกรธและ
ยังไม่อาจยอมรับที่จะให้อภัยได้ ซึ่งมันเป็นทุกข์หนักหนาจริงๆ)

2011-04-26T18:26:00.000-07:00

ช่วงนี้ของชีวิตเป็นเวลาทีเหน็ดเหนื่อยจริงจัง
ภาระงานมากมายที่ประดังประเดในช่วงเวลาเดียวกัน
รู้สึกว่านับเวลาทำงานเป็นรายชั่วโมง
หายใจไม่ทัน สมองหยุดคิดไม่ได้

ต้องใช้เวลาในการเดินทางพูดคุยกับผู้คน
งานที่ต้องทำร่วมกับคนอื่นมากหน้าหลายตา
เผชิญกับคนและการทำงานที่กระทบเราในเชิงลบ
รู้สึกภาวะอารมณ์ตัวเองแย่มาก น็อตหลุดถี่ขึ้น

เห็นและเข้าใจที่มาที่ไปของสภาวะทั้งหมด
รู้สึกตัวว่าต้องจัดการข้างในเป็นลำดับแรก

2011-04-17T11:51:00.001-07:00

ความรู้สึกคิดถึง / ระลึกถึงอะไรบางอย่าง
แม้บางครั้งจะนำพาความหม่นหมองมาสู่ชีวิตบ้าง
แต่อาจแย่ยิ่งกว่านั้นคือสภาวะที่ไม่สามารถจะรู้สึก คิดถึง/ระลึกถึง
อะไรเหล่านั้นที่เคยรู้สึกได้มาก่อน

True and Lie

2011-04-15T10:34:00.000-07:00

ความจริง กับ การโกหก มีแค่เส้นบางๆขีดคั่นไว้เท่านั้น
ความจริงของคนหนึ่ง อาจเป็นคำโกหกสำหรับอีกคนหนึ่งในเวลาเดียวกัน
ในความสัมพันธ์ เราสร้างความจริงเพื่อต้องการโกหก
เราโกหกเพราะเราต้องการรักษาความสัมพันธ์
แต่คนเราต้องการความจริงเพื่อให้มั่นใจกับความสัมพันธ์
และเมื่อเราได้ยินความจริง ซึ่งอาจเป็นคำโกหก
เราก็อาจเชื่อในความจริงนั้น เพราะมันเป็นสิ่งที่เราอยากฟัง

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าความจริงนั้นจะเป็นจริง แต่หากเป็นความจริงที่เราไม่อยากฟัง
เราอาจต้องการคำโกหกมากกว่า เพื่อรักษาความสัมพันธ์ให้คงอยู่ต่อไป

ที่สุดแล้ว เราต้องการอะไรกันแน่ ระหว่าง "ความจริง" กับ "การโกหก"?

(หมายเหตุ: ข้างบนคือ reflection หลังจากดูหนังเรื่อง Closer แม้จะช้าไป 4 ปี)

Neediness

2011-04-14T19:30:00.000-07:00

(I'm reading "Hector and the secret of love", a novel written by Francis Lelord.It's about a man -a psychiatrist- who tried to understand love and struggle through his personal love and relationship affairs.Most of the time,relationship is the big issue for our daily life not only with your so called "lover" but also with everyone who comes and exists in your life.That is such a long story and sometimes we've never known how should we deal with it.It has been on the process always,I guess)

Below is what Hector learnt about "neediness". I think everyone needs something more or less.Neediness seems to be critical in love and relationship issue.Hector found that:

"Neediness sometimes reaches peaks of suffering the intensity of which makes us fearful of the hours to come (How will I survive today? Tomorrow? The rest of my life?) It also causes moments of abstraction when we are with other people,even people we like.It is generally accepted that confiding our feelings to a close friend or professional can bring real life,although this is generally short-lived." (Page 129)

Blame it on my youth

2011-04-09T08:17:00.001-07:00

If, I expected love, when first we kissed, blame it on my youth
If only just for you, I did exist, blame it on my youth
I believed in everything
Like a child of three
You meant more than anything
You meant all the world to me

If, you were on my mind, all night and day, blame it on my youth
If, I forgot to eat, and sleep and pray, blame it on my youth
If I cried a little bit, when first I learned the truth
Don't blame it on my heart, blame it on my youth

Emilie Claire Barlow

2011-04-08T09:14:00.001-07:00

"I can't find a truer friend.
You'll be there behind me
like two old friends can."

-Pooh-

หาย

2011-04-06T10:41:00.001-07:00

สิ่งที่เคยมีมันหายไปไหนหมดแล้ว...
คล้ายว่ามีบางสิ่งเคยเกิดขึ้น
แต่วันนี้ไม่หลงเหลืออะไรอีกเลยหรือ

ภาพพระอาทิตย์ยามเย็นสีแดงกลมโต
ทาบผ่านผิวนำ้ สะท้อนเงาคนกำลังเดิน
บ้างก็กำลังขี่จักรยาน งดงามในความทรงจำ

โปสการ์ดแผ่นนั้นเป็นเพียงสิ่งเดียว
ที่อยู่ในมือตอนนี้ และยืนยันว่า
มีบางสิ่งเคยปรากฏอยู่ในอดีตเหล่านั้น

ขันติ

2011-04-03T19:06:00.000-07:00

ได้เป็นอาสาสมัครช่วยงานระดมทุนเพื่อผุ้ประสบภัยชาวญี่ปุ่นและชาวไทย
(Wish and Pray for Japan+The South)
จึงมีโอกาสได้ช่วยดูแลพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก
พระอาจารย์มีเมตตาและแสดงออกถึงความรักให้กับผู้อื่นตลอดเวลา
การบรรยายธรรมของพระอาจารย์วันนั้นสาระสำคัญหนึ่ง
ซึ่งยังจดจำอยู่ในใจถึงตอนนี่้ คือ มนุษย์เราต้องรู้จักรักและเมตตาให้กับตัวเอง
พร้อมๆไปกับมอบความรักและเมตตาให้แก่ผู้อื่น
เพราะการเข้าใจตัวเองเป็นจุดเริ่มต้นของความพร้อม
ที่จะเปิดใจยอมรับในความเป็นไปของผู้อื่น

การเข้าใจ รักและเมตตาให้กับตนเอง ต้องรู้จักปลดวางอคติที่ติดมากับอดีต
รวมทั้งต้องอย่าคาดหวังกับอนาคต ต้องมีสติให้มากอยู่กับปัจจุบัน
ความคิดเชิงลบทั้งหลายเป็นบ่อเกิดของความทุกข์ที่ง่ายที่สุดสำหรับมนุษย์เรา
การมีขันติ และ อุเบกขา จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการดำเนินชีวิตประจำวัน
ที่เราต่างต้องปะทะสังสรรค์กับผู้คนมากมายตลอดเวลา
ประทับใจคำที่สกรีนอยู่เสื้อยืดของพระอาจารย์ที่นำมาจำหน่ายระดมทุน
"มี ขันติ คือ ให้พรกับตัวเอง" เป็นประโยคง่ายๆไม่ซับซ้อน
แต่กินความหมายลึกซึ้งนักอีกทั้งยังชัดเจนพอกับการใช้ชีวิตสามัญประจำวัน

2011-04-03T08:13:00.000-07:00

It hurts you, I know.
I feel regret but I've never apologized anymore.

Morning Glory

2011-03-27T20:03:00.000-07:00

ความฝันและแรงบันดาลใจเป็นสิ่งที่ต้องจัดการ เชื่อว่า ความพยายาม ความอดทน ความตั้งใจที่จะเรียนรู้
ความเชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเอง รวมทั้งความซื่อสัตย์ต่อตัวเองและคนรอบข้าง จะเป็นเงื่อนไขที่พาเราไปสู่
การทำความฝันให้กลายเป็นความจริงได้ในสักวัน

เพราะ

2011-03-24T06:35:00.000-07:00

เพราะเรายังสามารถหัวเราะในเรื่องเดียวกันได้
เพราะเรามักต่างหัวเสียในเรื่องเดียวกัน
เพราะเรามีความยึดมั่นในคุณค่าบางอย่างร่วมกัน
เพราะเรายังอิ่มอกอิ่มใจกับเรื่องราวหลายสิ่งด้วยกันได้
เพราะเรายังสามารถนิ่งเงียบอยู่ข้างกันโดยไม่รู้สึกจำเป็นจะต้องพูดอะไร
เพราะเรามีเป้าหมายชีวิตบางอย่างร่วมกัน
และเพราะเราเชื่อมั่นว่าในท้ายที่สุดเรายังเชื่อมั่นกันและกันได้

ทั้งหมดนั้นคือเหตุผล ของการมีวันนี้

2011-03-22T20:51:00.000-07:00

เช้าตรู่ยังไม่ทันฟ้าสว่างก็ต้องสะดุ้งตื่น ด้วยเสียงคล้ายเหมือนมีอะไรกระแทกกระจกห้องนอน
เพ่งมองและเงี่ยหูฟัง จึงรู้ว่าเป็นเสียงฝนตก ลมกระโชกแรงกระทบกระจกหน้าต่างดัง ปัง ปัง

ไม่เคยรู้สึกว่าฟ้าฝนมันน่ากลัวเท่าครั้งนี้มาก่อน เป็นพายุลูกย่อมๆเลยก็ว่าได้
ทั้งสายฝนที่ตกลงอย่างหนักหน่วง ทั้งเสียงฟ้าร้องดังกัมปนาท และทั้งแสงฟ้าแลบสว่างตลอเวลา

หลังจากตื่นแล้ว ก็ไม่สามารถข่มตาหลับต่อได้อีก อยู่ๆก็รู้สึกกลัวขึ้นมา กลัวความยิ่งใหญ่และพลังมหาศาลของธรรมชาติ
โลกเราช่างวิปริตมากขึ้นทุกวัน จู่ๆอากาศก็หนาวมากในเดือนที่เป็นฤดูร้อน และวันดีคืนดีความหนาวก็หายไป
อากาศกลับร้อนอบอ้าวเหมือนกับไม่เคยรู้จักว่าอากาศเย็นเป็นอย่างไร และก็เพียงแวบเดียวฟ้าฝนก็ตกถล่มทลาย
กลายเป็นพายุฤดูร้อนแบบไม่ทันตั้งตัว

ในชีวิตของเราจะมีอะไรยิ่งใหญ่หนักหนาไปกว่าการต้องเอาชีวิตให้รอดภายใต้ธรรมชาติที่โหดร้ายิ่งขึ้นทุกวัน?
คิดเตือนใจตัวเองไปเรื่อย จนผลอยหลับไปอีกครั้งตอนไหนก็ไม่รู้ .....

2011-03-22T09:24:00.000-07:00

มีน้องชายผู้ชอบตั้งข้อสงสัยถามเราว่า "สำหรับพี่ การเดินทาง หมายถึงอะไรครับ"

เออ.. ไม่เคยมีใครตั้งคำถามนี้จริงจังมาก่อน แม้ว่าเราจะชอบ คิดถึง เขียนถึง พูดถึง เรื่องนี้อยู่สม่ำเสมอมา
คิดอยู่สักพัก ก็ตอบน้องข่างสงสัยไปว่า

"การได้ทำความเข้าใจตัวเองและเข้าใจโลก"

น้องชายยังซักไซร้ต่อไปว่า "งั้นนั่งเฉยๆ แต่คิดทบทวนทำความเข้าใจตัวเองเงียบๆ ก็ถือว่าได้เดินทางเหมือนกันดิ"
อ่า... นั่นสินะ จะคิดอย่างนั้นมันก็ใช่ แต่ว่า เราก็พามันออกไปจนได้คำตอบอีกแบบว่า

"สำหรับเราการได้ออกไปอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคย มันช่วยสร้างแรงบันดาลใจ เรามองเห็นโลกแบบ "อื่น" จากประสบการณ์ตรง
การเดินทาง เชิงกายภาพ มันเป็นสุนทรียภาพในการใช้ชีวิตส่วนหนึ่ง"

เราสรุปกับตัวเองได้ว่า การเดินทางมันเป็นการเข้าใจตัวเองผ่านโลก วิถีชีวิต แบบอื่นๆ เราเห็นความแตกต่างหลากหลาย
มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งช่วยให้เราเข้าใจสิ่งที่เราเป็นหรือสิ่งที่เราเชื่อได้ชัดเจนมากขึ้นตามไปด้วย

แต่ไม่ว่าอย่างไร การเดินทางทั้ง "ข้างนอก และ "ข้างใน" ล้วนจำเป็นทั้งคู่
ออกไปแต่ข้างนอก หากแต่ไม่เคยเดินทางเข้าไป "ข้างใน" สำรวจตรวจตราดินแดนของใจเราเลย
ก็ไม่ต่างอะไรกับ การปีนถึงยอดเขา แล้วมองเห็นแต่ความสูงจากจุดที่ตัวเองอยู่ หากแต่ไม่รู้สึกถึงอากาศรอบตัวว่าสดชื่นแค่ไหน

Remorse

2011-03-14T11:25:00.001-07:00

Remorse

Remorse is memory awake,
Her companies astir, —
A presence of departed acts
At window and at door.

It's past set down before the soul.
And lighted with a match,
Perusal to facilitate
Of its condensed despatch.

Remorse is cureless, — the disease
Not even God can heal;
For 't is his institution, —
The complement of hell.

Emily Dickinson

2011-03-10T07:38:00.000-08:00

"we fall in love not with who we want to fall in love with, but with who moves us, and sometimes it is the last person we should fall in love with."

Hector and the Secrets of Love,Page 37
A novel by Francis Lelord

2011-02-26T20:40:00.000-08:00

อยู่ตรงไหนแล้ววันนี้
ความสุขคืออะไร
กำลังจะไปทางไหนต่อ

2011-02-04T05:44:00.000-08:00

ระหว่างนั่งกินข้าวเย็นวันนี้ ได้ดูและฟังข่าวจากโทรทัศน์ไปด้วย

"ความขัดแย้ง การต่อสู้ ความรุนแรง คำโกหก ความหวาดกลัว
การรอคอย ความเศร้าโศก "

เหล่านี้ทั้งหมดคือสิ่งที่รู้สึกได้จากภาพและเสียงที่ได้เห็นและได้ยิน

มีจุดหนึ่งที่รู้สึกอย่างกะทันหันขึ้นมา คล้ายมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอหอย
มีน้ำเอ่ออยู่ในตา แม้ท้องอิ่ม แต่หัวใจรู้สึกเจ็บปวดอย่างไรไม่รู้

เราจะมีความสุขลึกๆแท้จริงได้อย่างไร เพราะแค่ลืมตาขึ้นมาโลกนี้
ก็เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเจ็บปวด และต้องเผชิญกับภาวะยากลำบาก
อยู่เต็มไปหมด

ณ ขณะนั้นสำนึกตัวได้ว่าเราโชคดีแค่ไหน ที่ยังได้นั่งกินข้าวอยู่ในบ้าน

2011-01-28T09:28:00.000-08:00

ไม่เคยรู้สึกเสียใจและเสียดายแม้สักวันของอดีต
และไม่เคยต้องการแม้เหลียวหลังกลับไปมองสิ่งที่ผ่านมา
เพราะทุกย่างก้าวเหล่านั้นล้วนหมดหัวจิตหัวใจ
ไม่สามารถเป็นมากกว่านี้หรือน้อยกว่านั้นได้อีก

แค่ปรากฏอยู่และหายไปเมื่อถึงเวลาอันควร

The Innocence Mission - Tomorrow on the Runway

2011-01-24T20:22:00.000-08:00

Old days, don't come to find me,
the sun is just about to climb up over there.
'While my heart is sinking I do not want my voice
to go out into the air'.
Did you leave the darkness without me?
You're always miles ahead.
And you're standing in tomorrow on the runway.

Oh be the music in my head,
the air around my bed, oh be my rest.
Replace the small disgraces of
the times and places that I never really left.
Did you leave the darkness without me?
You're always miles ahead.
And you're standing in tomorrow on the runway.

Oh I want to fly, fly forward into the light,
be alive, to come alive,
on the leaf-bright Friday drive,
sudden horses at the red light,
turn around, see clearer ways to go now.

2011-01-24T07:28:00.000-08:00

ใจหนอ ใจเรา ใจหนอ ใจเขา
ใจเรา ใจเขา ยากแท้ หยั่งถึง

เส้นสมมติปรากฏแตกต่างกันบนเงื่อนไขของสถานการณ์ที่ต่างกัน
ความรู้สึกอาจผกผันไปตามสิ่งเหล่านั้น เป็นสิ่ง "สมมติ" ของแต่ละช่วงเวลา

Little Mermaid

2011-01-20T11:29:00.001-08:00

ฉันจะอยู่กับเธอเสมอ แม้ว่าวันหนึ่งฉันจะกลายเป็นฟองอากาศ
และสูญสลายหายไปจากโลกนี้

ลิตเติ้ลเมอเมด

Secret garden

2011-01-20T09:35:00.001-08:00

มันไม่สำคัญว่าจะไปที่ไหน มันไม่สำคัญว่าทางไหนที่เราจะเดินไป
ตราบใดที่คุณยังมีที่ไป คุณจะไปถึงที่นั่นโดยปราศจากข้อสงสัย
และนั่นหมายถึงว่า.....ถ้าคุณเดินทางไกลพอ

อลิซในแดนมหัศจรรย์
(Secret Garden,2011)

2011-01-19T07:29:00.000-08:00

ความโศกเศร้าเป็นสิ่งชั่วคราว

- วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ -
(ทวิตเตอร์ 19 มค 2554)

2011-01-18T18:17:00.000-08:00

ยาวนานกระทั่งหลงลืมว่าเริ่มต้นจากจุดไหน
รวดเร็วเสียจนกระทั่งไม่รู้ว่าควรรับมืออย่างไร

"ความรู้สึก และ ความจริง"

Lose love balance for a balanced life

2011-01-18T08:52:00.001-08:00

"To lose balance sometimes for love is part of living a balance life"

Eat,PrayLove

When in doubt

2011-01-17T12:04:00.001-08:00

When in doubt, remain silent.

Fear is a psychological process

2011-01-15T18:58:00.001-08:00

Fear is not only a response of the adrenal glands but also a psychological process. To understand fear, not intellectually but actually to be free of it, one requires very keen observation, one has to look at it very closely. When the mind - which has been trained in a culture that accepts fear as part of life with all its violence - understands fear then perhaps we can be completely free not only consciously but also unconsciously. To go into this question of fear one has to be aware, that is one has to watch one's own fear, not the fear that one is told about or the fear of the unknown, but the actual fear that one has.

Talks in Saanen, 1968
JKrishnamurti

2011-01-14T04:53:00.000-08:00

เวลาที่รู้สึกเหนื่อยล้า มันรู้สึกไปหมดทั้งร่างกาย จิตใจ และหัวสมอง
อยากหลับตาแล้วลืมตาอีกครั้งเราได้อยู่ในที่ที่เราอยากอยู่
และลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่อยากจดจำ

รู้ตัวว่ากำลังฝืนอย่างมากเพื่อให้ทุกอย่างจบเรียบร้อย
แต่ก็รู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆว่าข้างในมันเริ่มแย่ลงทุกวัน

I pray

2011-01-13T07:25:00.001-08:00

May peace and patience stay within me as always,I pray -_-

Intel Visual Life - The Sartorialist

2011-01-10T20:36:00.000-08:00

He's my most favorite traveller,photographer as well as blogger :-)

2011-01-09T07:17:00.001-08:00

Illustrated by Jimmy Liao

I love you in the morning and in the afternoon.
I love you in the evening and underneath the moon.

ฉันรักเธอ ยามเช้า ยามบ่ายคล้อย
ฉันรักเธอ ยามพลบค่ำ ใต้แสงจันทร์

เหลียงเจียฮุ่ย เขียน
"The Duet"

Instruction for freedom

2011-01-07T07:25:00.001-08:00

I found this quote from Eat,Pray,Love-a book I've tried for months to finish it. One of instruction for freedom. "When the past has passed from you at last,let go. Then climb down and begin the rest of your life. With great joy"

That was wonderful way of thought.

In time of Daffodils

2011-01-05T21:52:00.001-08:00

In time of daffodils
Edward Estlin Cummings

In time of daffodils
(who know the goal of living is to grow)
forgetting why,remember how

In time of lilacs who proclaim
the aim of waking is to dream,
remember so(forgetting seem)

In time of roses(who amaze
our now and here with paradise)
forgetting if,remember yes

In time of all sweet things beyond
whatever mind may comprehend,
remember seek(forgetting find)

And in a mystery to be
(when time from time shall set us free)
forgetting me,remember me

2011-01-02T08:15:00.000-08:00

การไม่ยอมปล่อยอะไรให้หลุดทิ้งไปจากชีวิต อาจเป็นเพราะเรากลัวว่าท้ายที่สุด
เมื่อไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยว จะรู้สึกเคว้งคว้างหรือความหมาย/คุณค่าบางอย่างของตัวเองจะหายไปด้วย

ความกลัวและความลังเลสงสัย ทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย
กระทั่งเลือกที่จะอยู่กับสภาพความคุ้นชินเดิม ที่ยังประคับประคองให้ตัวเองยังรู้สึกปลอดภัย

จะยังคงเกาะยึดมันไว้ไปอีกนานแค่ไหน?

Always : Sunset on the third street

2010-12-29T18:32:00.000-08:00

อาจจะดูหนังทั้งสองเรื่องนี้ ( Always:Sunset on the third street ภาค 1/2) ช้าไปหลายปี แต่เมื่อได้ดูทั้งสองภาคติดต่อกันยาวก็ทำให้รู้สึกคล้ายเดินทางไปกับตัวละครที่มีการเปลี่ยนแปลงทีละน้อย รวมทั้งภาพชีวิตของผู้คนและสถานที่ซึ่งดำเนินไปครรลองเวลาและเงื่อนไขอุปสรรคที่เข้ามา

บนถนนสายนี้เต็มไปด้วยชีวิตของคนและครอบครัวซึ่งต่างมีเรื่องราวและที่มาด้วยกันทั้งสิ้น บางคนอยู่ได้ด้วยความฝันและรอคอยโชคชะตาอย่างมีความหวัง บางคนมีความหลังและความทรงจำที่ยากลำบากติดอยู่กับตัวเองตลอดเวลา บางคนอยู่กับความโดดเดี่ยวและความทุกข์จากการสูญเสียคนรัก หรือบางคนก็ฝันถึงเพียงแค่การได้รับความรักทีเรียบง่ายและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

พระอาทิตย์ที่ฉายแสงเจิดจ้าอยู่เหนือหอคอยโตเกียว และพาดแสงผ่านเข้ามายังถนนสายนี้ นำพาความหวังเล็กๆมาสู่ผู้คนที่รอคอยอะไรสักอย่างอยู่ลึกๆข้างใน ความหวังที่จะได้รับความสุขที่จะเติมเต็มหัวใจของตัวเอง ฉากเหล่านี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นและมีความหวังยิ่งนัก

ชีวิตคนเราคงอยู่ได้ด้วยความหวังอะไรสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งเล็กน้อยและใหญ่โต เรามักจะเก็บรักษามันเอาไว้ข้างในและพยายามที่จะเดินทางไปให้ถึงสิ่งที่รอคอย แต่อย่างไรก็ตามสุดท้ายมนุษย์เราคงต้องการเพียงแค่ความสุขและความอบอุ่นในหัวใจที่สำคัญต่อการมีชีวิตอยู่ต่อไป
..............

"ไม่ว่าใครล้วนมีคนที่อยากพบเจอ
ทุกคนล้วนมีคนที่เฝ้ารอ
เมื่อมีคนที่อยากพบเจอ
ก็ย่อมต้องมีคนที่เฝ้ารอ
เป็นเช่นนั้นเสมอ"

"ไม่ว่าเป็นน้ำตาหรือรอยยิ้ม
หากหลงลืมไปในวันใด
ขอเธอจงหวนระลึกถึงมัน"

- Sunset On The Third Street -

The Moment

2010-12-27T19:10:00.000-08:00

All were taken from various places that I've always kept in my mind. They were THE MOMENT in my life.

(Loch Ard Gorge , Port Campbell National Park , Melbourne - Australia)

It was a raining day in Melbourne city.I was walking around quietly and that's really peaceful.
(Carlton Garden, Melbourne - Australia)

(Carlton Garden, Melbourne - Australia)

This picture was taken by chance. I looked back to the street and found that light and shadow.
(Boston, Massachusette - USA)

I called this picture was "The picture of Boston" (Boston,Massachusette - USA)

Before sunset (Chao-Lao Beach, Chantaburi - Thailand)

(Mae Khong River, Chiang Khan, Loei - Thailand)

Like sparkling stars (Chao Phraya River, Thaprachan, Bangkok - Thailand)

Between the line (On the flight to Taipei - Taiwan)

2010-12-26T20:46:00.001-08:00

(2) Prayer and Destiny

I've started to read the book, Eat Pray Love, for few months but unfortunately,I can't keep reading it until the end. I've got personal problem about foucusing on something long since several months ago. That was the main reason protecting me unable to finish any book. By the way,I've tried to keep reading gradually.

Now,I've reached at one important part of the book.It was about author's life in India for searching her spiritual growth.
She told about what she learned from practicing and struggling with meditation.I'd loved what she talked about the way of "Prayer" abd "Destiny" She comes up with that thinking after struggling through a hard form of meditation by herself. They were very relavant and rational, I think
...................

(This is what she mentioned about "Prayer")

"There's a wonderful old Italian joke about a poor man who goes to church every day and prays before the statue of a great saint,begging, Dear Saint-please,please,please ... give me the grace to win the lottery. This lament goes on for months. Finally,the exasperated statue somes to life,looks down at the begging man and says in weary disgust, "My son-please,please,please ... buy a ticket !" Prayer is a relationship,half the job is mine.If I want transformation, but can't even be bothered to articulate what,exactly,I'm aiming for how will it ever occur? Half the benefit of prayer is in the asking itself,in the offering of a clearly posed and well-considered intention, If you don't have this,all your pleas and desires are boneless,floppy,inert;they swirl at your feet in a cold fog and never lift."

Elizabeth Gilbert- Eat,Pray,Love

.....................

(This is what she mentioned about "Destiny")

"Destiny,I feel,is also a realtionship - a play between devine grace and willful self-effrot. Half of it you have no control over; half of it is absolutely in your hands, and your actions will show measurable consequence. Man is neither entirely a puppet of the gods, nor is he entirely the captain of his own destiny; he's a little of both. We gallop through our lives like circus perforners balancing on two speeding side-by-side horse-one foot is on the horse called "fate",the other on the horse called"free will". And the question you have to ask every day is - which horse is which? Which horse do I need to stop worrying about because it's not under my control, and which do I need to steer with concentrated effort?"

......................

I was happy that I've kept up reading till two passages. I personally tried to practice meditation for long time and tried harder to keep it with discipline but it's really hard to deal with the high speed train of our thought. That's the main abstacle. So I really need some guidances at this time for what should I follow and how should I deal with myself when I got stuck with unhealthy thought. I hope those good words could help someone to understand and guide the way of changing themselves much better.

2010-12-23T08:56:00.000-08:00

(1) ..........

I understand myself much better when I was in unpleasant circumstances intentionally as well as unintentionally.
I can see wholely what actually the result will be or how peolple behave in such situation. Those reflect to me
and make me see who really am I.

Positively, I has learned a lot from others' doing and thinking.I will understand myself obviuosly what/who I do or don't like by confronting its own/theirs own. Even it's hard to accept but that's your way. You might find the ugly or pretty truth about yourself anyhow in the end.

2010-12-22T23:25:00.000-08:00

I think it would be good to start writing somthing substantially about my life in order to wrap up experiences,learnig or memory of this year.

Another year is passing. There are many stories happened and gone through the year round.
A year which full of hardest and most unexpected things I've ever recognized in my life.

Plenty of people and places I've got involved. Some has existed but some has gone.
I generally found that I can release something used to be a burden in my mind.
That could be kind of real freedom,I guess.

After this post,I'll try to put little by little detials what can I sum up from things happend in this year :-)

2010-12-01T16:31:00.000-08:00

"When you hold anything tightly for long time as if you've never recognized it was in your hand,
that could make you didn't know how to release it go anymore."

2010-11-24T23:15:00.001-08:00

แม้ว่าคุณจะไม่ได้เปิดโทรทัศน์หรือไม่ได้อยู่ในประเทศ ไทย สักสิบปีก่อนหน้านี้ เชื่อเถอะว่าคุณไม่ได้พลาดอะไรไปแม้แต่น้อย ในสภานั่นยังเต็มไปด้วย "นักการเมือง" ที่ใช้แต่ปากในการอ้างถึงความเป็นธรรมและสังคมที่ดีงาม มีแต่ "นักเลือกตั้ง" ที่คิดแค่ว่าทำอย่างไรจะชนะการเลือกตั้งครั้งต่อไป ฝักฝ่ายที่พยายามแบ่งแยกกันอยู่ก็มองไม่เห็นสาระสำคัญที่จะเชื่อได้อย่างสนิทใจว่ากำลังทำเพื่อประโยขน์ของสังคมหรือประชาชนอย่างแท้จริง!!

2010-11-23T08:21:00.000-08:00

" With you here, I know that life is much more fun. "

- Piglet and Pooh -

2010-11-15T06:54:00.000-08:00

คิดถึงหลายๆผู้คน
คิดถึงหลายๆสถานที่
คิดถึงหลายๆสถานการณ์
คิดถึงหลายๆเรื่องราว
คิดถึงหลายๆความทรงจำ
...........................

ที่ไม่อาจหวนกลับมา

On my way - Brother Bear

2010-11-14T18:11:00.000-08:00

Tell everybody i'm on my way
New friends and new places to see
With blue skies ahead, yes i'm on my way
And theres no where else i'd rather be

Tell everybody i'm on my way
And i'm loving every step i take
With the sun beating down, yes i'm on my way
And i can't keep this smile off my face

Cause theres nothing like, seeing each other again
No matter what the distance between
And the stories we tell, will make you smile
Or really lifts my heart

So tell'em i'm on my way
New friends and new places to see
And to sleep under the stars and could ask for more
With the moon keeping watch over me

Not the snow nor the rain, can change my mind
The sun will come out, wait and see
And the feeling of the wind
In your face can lift your heart

Oh... theres no where i'd rather be
Cause i'm on my way now
Well and true
I'm my way there
I'm on my way now

Tell everybody i'm on my way
I just can't wait to be there
With blue skies ahead, yes I'm on my way
And nothing but good times to share

So tell everybody I'm on my way
And I just can't wait to be home
With the sun beating down yes I'm on my way
And nothing but good times to show

I'm on my way
Yes, I'm on my way

2010-11-11T05:57:00.000-08:00

การปลดวางโลกในหัวออกบ้าง ทำให้เราคิดน้อยลง ตีความน้อยลง เข้าใจน้อยลง ประเด็นหลังสุดนี่อาจฟังดูไม่เข้าท่า
แต่สำหรับตัวเองบางสถานการณ์ การไม่ค่อยเข้าใจ หรือ เข้าใจอะไรน้อยลง ช่วยลดการคิดและตัดสินลงได้มาก
เรื่องที่จะเก็บกักไว้ในหัวก็น้อยตาม อาจทุกข์น้อยลง เพราะไม่ใช้ประสบการณ์จากอดีตมาตัดสินปัจจุบัน ทำให้เรากลัวน้อยลง

ความทรงจำ กับ ประสบการณ์ ในบางลักษณะทำให้คนเรา "กลัว" "ไม่มั่นใจ" "ลังเลใจ" แม้ว่าประสบการณ์เหล่านั้นจะเป็นเรื่องดีก็ตาม
น่าแปลกที่เป็นเช่นนั้นใช่หรือไม่ ยกตัวอย่างเช่น เพราะไม่เคยล้มเหลวจึงทำให้กลัวความล้มเหลวที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
หรือเพราะมีความสุขมากเกิน จึงกลัวว่าวันหนึ่งความสุขนั้นจะหายไป เป็นต้น

สมองของมนุษย์เรานี้ยากแท้หยั่งถึง คาดการณ์ได้ยาก และ อาจไม่ทำงานตามตรรกเหตุผลเสมอไป
ความทุกข์ ความสุข จึงกลายเป็นแค่เหรียญคนละด้านเท่านั้น แล้วแต่ว่าใครจะเสี่ยงทายได้ หัว หรือ ก้อย
ความไม่แน่นอนจึงกลายเป็นความแน่นอน นั่นคงเป็นข้อสรุปเดียวที่พอจะคาดการได้

เกินรับได้

2010-11-04T17:53:00.000-07:00

รู้สึกชีวิตมันเร็วเกินไป กดดันเกินไป มีเรื่องราวธุระการงานที่มากเกิน
มากกระทั่งว่า เปรียบเทียบการงานที่ต้องจัดการกับเวลาเป็นหน่วยชั่วโมง

หนักใจ และ ร่างกายรู้สึกเหนื่อย ไม่มีเวลาอยู่กับตัวเองเลย ชีวิตวิ่งตามสถานการณ์ข้างนอก
ตอนนี้รู้สึกว่ามันมากเกินที่จะรับได้อีกต่อไป

2010-10-30T06:17:00.000-07:00

"สิ่งใดในตัวเธอซึ่งดูคล้ายอ่อนแอ และเลือนลางที่สุดนั้น
แท้จริงแข็งแรงและชัดเจนที่สุด
มิใช่ลมหายใจของเธอหรอกหรือ
ที่ได้ืำทำให้โครงสร้างของกระดูกเธอตั้งตรงและแข็งแรง
................. ถ้าเพียงแต่เธอได้เห็น กระแสลมหายใจนั้น
เธอจะเลิกมองดูสิ่งอื่นใด"

ปรัชญาชีวิต , คาลิล ยิบราน
ระวี ภาวิไล ถอดความ

2010-10-28T07:25:00.000-07:00

ชอบเวลาที่เรานั่งเงียบๆข้างๆกัน ไม่ต้องพูดอะไร ปล่อยความเงียบล่องลอยอยู่ระหว่างโลกความคิดและความรู้สึกของเราสองคน

......................................................
ความรู้สึกแบบนั้นอธิบายออกมาได้ยากจริง รู้แต่ว่ามันเป็นความพิเศษที่จะเกิดขึ้นเฉพาะกับบางคนที่เราต่างมีความผูกพันและยอมรับในกันและกันอย่างลึกซึ้ง คนที่เราสามารถมองข้ามข้อเท็จจริงภายนอกซึ่งอาจแย่ และยอมรับเนื้อในของชีวิตเขาได้อย่างไร้ข้อสงสัย

......................................................
ชอบความเงียบนั้น แต่สามารถรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ข้างกัน และสามารถลาจากกันเมื่อใดก็ได้โดยไม่รู้สึกว่านั่นคือการลาจาก

.....................................................

(๑) วันเวลาช่วยให้เรามองเห็นและเข้าใจมิตรภาพสำคัญๆในชีวิตได้เป็นอย่างดี สิ่งเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องอ่อนหวาน รื่นรมย์ อยู่เสมอ
(๒) หากแต่เป็นการสัมพันธ์ที่เกาะเกี่ยวกันด้วยความเชื่อมั่นและศรัทธาซึ่งกันและกันแม้ว่าจะมีช่วงเวลาของความบาดหมาง ห่างเหิน
(๓) แต่รสชาติขมฝาด ก็อาจเป็นส่วนผสมที่ช่วยให้มิตรภาพแข็งแรงและต้านทานโรคร้ายที่สามารถกัดกร่อนความสัมพันธ์ได้เมื่อวันเวลาผ่านไป
(๔) ความรักก็เป็นเครื่องปรุงสำคัญของมิตรภาพไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบใด เจือจาง เข้มข้น ตามแต่ละช่วงชีวิต ทว่าก็ยังคงปรากฏและอยู่ทนทานเหนือกาลเวลา

.....................................................

ข้างชีวิต

2010-10-25T09:36:00.000-07:00

-ข้างชีวิต-

"ฉันและเธอเธอและฉัน
นั้นเป็นคนสองคนที่สัมพันธ์กันอย่างซับซ้อนยากที่จะเข้าใจ
ฉันรู้จักเธอรู้จักฉัน
เหมือนมันจะมากกว่านั้นแล้วมันก็เท่านั้น ฉันไม่รู้ทำไม

...เหมือนถ้าเป็นรูปถ่าย ก็คงเป็นฉันและเธอยืนอยู่กันคนละมุม ไกลๆ
แต่ทุกรูปที่เธอถ่ายก็ต้องมีฉันนั้นดำรงอยู่ แต่ว่ายืนไม่ตรงกับจุดสนใจ

และที่ของฉัน นั้นคงเป็นได้แค่ข้างชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉัน...และเธอ

ฉันคิดเธอคือคนนั้น
แล้วเธอไม่ตรงกับฉันคิด ไม่ขนาดนั้นฉันต้องพร้อมทำใจ
ฉันคิดเท่าที่อยากคิด คิดไป แม้เป็นแค่ฝัน คิดไปก็เท่านั้น ช่างมันประไร

...เหมือนถ้าเป็นรูปถ่าย ก็คงเป็นฉันและเธอยืนอยู่กันคนละมุม ไกลๆ
แต่ทุกรูปที่เธอถ่ายก็ต้องมีฉันนั้นดำรงอยู่ แต่ว่ายืนไม่ตรงกับจุดสนใจ

และที่ของฉัน นั้นคงเป็นได้แค่ข้างชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉัน...และเธอ

...เหมือนถ้าเป็นรูปถ่าย ก็คงเป็นฉันและเธอยืนอยู่กันคนละมุม ไกลๆ
แต่ทุกรูปที่เธอถ่ายก็ต้องมีฉันนั้นดำรงอยู่ แต่ว่ายืนไม่ตรงกับจุดสนใจ

และที่ของฉัน นั้นคงเป็นได้แค่ข้างชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉัน...และเธอ ก็คงจะเป็นได้เพียงเท่านั้น
เป็นได้แค่ภาพประกอบชีวิต
ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้เคียงคู่กันแนบชิดสนิท
เป็นอีกชีวิตข้างๆกัน ไม่ใช่ชีวิตที่คู่กัน ฉัน...และเธอ"

-แสตมป์-

เพ่ง

2010-10-24T10:22:00.000-07:00

ในฝนดวงดาวประกายบนฟ้ากว้างไกล

จันทร์นั้นเป็นใจหลบไป ให้ฟ้ามืดมิด

ปล่อยดาวให้ระบำอยู่ ส่องแสงเป็นตะเกียง ลิ่มเป็นร้อยพัน

*เพ่งมองในจุดนั้น ที่ใครคนหนึ่งพูดไว้ ว่าไม่มีคำอธิบาย

แหละสุดท้ายไม่เจอคำตอบใด เพ่งมองในจุดนั้น เมื่อวันที่ใจอ่อนล้า ปัญหาที่ยังไม่รู้คำตอบ ไม่ต่างกัน ไม่ต่างกันเลย...........

ชีวิตมากมาย ดั่งทรายในโลกใบใหญ่ เป็นแค่ละอองฝุ่นควัน ล่องลอยเคว้งคว้าง

ห่างไกลในอวกาศ ที่ไร้คำบรรยาย มีต่างกันเท่าไร

เพราะเธอยังส่องแสงอยู่ ให้รับรู้ว่าเรานั้นยังมีความหมาย มีความหมาย ๆๆๆ.....

- ญารินดา -

2010-10-23T18:43:00.000-07:00

อาจมีบางเวลาที่บางสิ่งซึ่งนอนนิ่งสนิทอยู่ก้นบึ้งจะปรากฏขึ้นมาเตือนให้ระลึกได้ว่ามันยังคงค้างอยู่ แม้ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นเงื่อนปมหนักหนาแต่ก็ไม่อาจสูญสลายไปได้อย่างง่ายดาย

จนกระทั่งเช้าวันหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเข้มข้นและภาพในความฝันที่ชัดเจนราวกับเกิดขึ้นจริง นั่นจึงเป็นสัญญาณของกระดิ่งเตือนภัยที่เรียกร้องการเก็บกู้และชำระสะสางให้หมดจดเสียที

2010-10-20T21:55:00.000-07:00

ไม่ค่อยได้เขียนบล็อกเลยช่วงที่ผ่านมา รู้สึกชีวิตแต่ละวันช่างเร็วและเต็มไปด้วยสิ่งที่ต้องทำมากมาย ไม่มีเวลาพอได้นั่งคิดทบทวนอะไรเป็นพิเศษ ทางหนึ่งก็ดีตรงที่ไม่ต้องรับรู้อะไรกับความรู้สึกของตัวเองมากนักเพราะบางทีมีเวลาเยอะไปก็คิดอะไรเพ้อเจ้อไร้สาระ แต่ในทางตรงข้ามก็ทำให้เราไม่ได้มองเห็นและทำความเข้าใจอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในชีวิตขณะนั้นอย่างแท้จริง

ระยะนี้เป็นเวลาที่จัดการสะสางภาระงานต่างๆมากมาย รวมทั้งต้องวางแผนอนาคตที่จะมาถึง การที่เราต้องวางแผนอะไรที่เราก็ไม่แน่ใจว่าวันข้างหน้านั้นเราจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนนั้นด้วยหรือไม่ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยและไม่เป็นปกติวิสัยของเราด้วย อย่างไรก็ตามสถานการณ์เช่นนี้จะต้องมาถึงไม่วันใดก็วันหนึ่ง สิ่งที่ต้องทำคือความระมัดระวังต่อสิ่งที่เราคิดว่ามันถูกต้องเหมาะสม ว่าจะสามารถเป็นแนวทางที่เหมาะสมสำหรับคนอื่นๆด้วยหรือไม่ เมื่อเราถูกวางเงื่อนไขให้เป็น "ผู้วางอนาคต" ก็ต้องวางเงื่อนระดับลึกลงไปอีกสำหรับตัวเองเพื่อให้อนาคตเป็นสิ่งที่คนอื่นๆจะร่วมสร้างได้อีก

จะพยายามเขียนต่อไปเพราะนั่นหมายถึงว่าตัวเองก็ได้มีเวลาสำหรับการทบทวนเรื่องราวต่างๆด้วย .............