เวลาที่รู้สึกเหนื่อยล้า มันรู้สึกไปหมดทั้งร่างกาย จิตใจ และหัวสมอง
อยากหลับตาแล้วลืมตาอีกครั้งเราได้อยู่ในที่ที่เราอยากอยู่
และลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่อยากจดจำ

รู้ตัวว่ากำลังฝืนอย่างมากเพื่อให้ทุกอย่างจบเรียบร้อย
แต่ก็รู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆว่าข้างในมันเริ่มแย่ลงทุกวัน

I pray

May peace and patience stay within me as always,I pray -_-

Intel Visual Life - The Sartorialist

He's my most favorite traveller,photographer as well as blogger :-)

Illustrated by Jimmy Liao

I love you in the morning and in the afternoon.
I love you in the evening and underneath the moon.

ฉันรักเธอ ยามเช้า ยามบ่ายคล้อย
ฉันรักเธอ ยามพลบค่ำ ใต้แสงจันทร์

เหลียงเจียฮุ่ย เขียน
"The Duet"

Instruction for freedom

I found this quote from Eat,Pray,Love-a book I've tried for months to finish it. One of instruction for freedom. "When the past has passed from you at last,let go. Then climb down and begin the rest of your life. With great joy"

That was wonderful way of thought.

In time of Daffodils

In time of daffodils
Edward Estlin Cummings

In time of daffodils
(who know the goal of living is to grow)
forgetting why,remember how

In time of lilacs who proclaim
the aim of waking is to dream,
remember so(forgetting seem)

In time of roses(who amaze
our now and here with paradise)
forgetting if,remember yes

In time of all sweet things beyond
whatever mind may comprehend,
remember seek(forgetting find)

And in a mystery to be
(when time from time shall set us free)
forgetting me,remember me

การไม่ยอมปล่อยอะไรให้หลุดทิ้งไปจากชีวิต อาจเป็นเพราะเรากลัวว่าท้ายที่สุด
เมื่อไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยว จะรู้สึกเคว้งคว้างหรือความหมาย/คุณค่าบางอย่างของตัวเองจะหายไปด้วย

ความกลัวและความลังเลสงสัย ทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัย
กระทั่งเลือกที่จะอยู่กับสภาพความคุ้นชินเดิม ที่ยังประคับประคองให้ตัวเองยังรู้สึกปลอดภัย

จะยังคงเกาะยึดมันไว้ไปอีกนานแค่ไหน?