just finished reading

"ทุกหายนะที่เธอพาฉันข้ามพ้น
ทุกเสียงประสานที่ทำให้ฉันอบอุ่น
อย่าปล่อยให้ฉันคืนสิ่งเหล่านี้ให้เธอ
หน้าต่างของเธอมืดสลัว กุญแจไม่ได้อยู่ที่นั่น"

"ชายหนุ่มหลุมข้างๆ" Grabben i graven bredvid
สำนักพิมพ์กำมะหยี่ม ธันวาคม 2555

“The glory of friendship is not the outstretched hand, not the kindly smile, nor the joy of companionship; it is the spiritual inspiration that comes to one when you discover that someone else believes in you and is willing to trust you with a friendship.”
- Ralph Waldo Emerson -

" I hear and I forget
I see and I remember
I do and I understand"

- ขงจื๊อ -

The Starry Starry Night,illustrated by Jimmy Liao

"เขามักปฎิเสธการช่วยเหลือข​องผู้อื่น คล้ายกับว่า
เขาต้องอยู่ห่างไกลออกไปจาก​ผู้คน เขาจึงจะรู้สึกเป็นอิสระ"



"ในวันที่อนาคตยังอยู่ไกลห่​าง
และยังไม่เป็นรูปร่าง และความฝันยังไม่มีชื่อเรีย​ก
ฉันเดินอยู่ลำพังบนหนทางที่​ยาวไกล
ยามที่ลมพัดมาก็รู้สึกว่าตั​วเองเหมือนใบไม้ที่ร่วงโรย
เมื่อแหงนหน้าขึ้นมองฟ้าที่​พร่างพราวด้วยดาว
ฉันก็อยากรู้ว่าจะมีใครสักค​นที่กำลังเดินจาก
ที่ใดสักที่บนโลกตรงมาที่ฉั​นไหม
เหมือนอย่างแสงของดาวดวงหนึ​ง ...
และแล้วเธอก็ปรากฎตัวขึ้นแล้วก็จากไป
พวกเราต่างรอคอยความเยาวว์วัย
แต่กลับคลาดจากกัน"

(The Starry Starry Night by Jimmy Liao,
translated to Thai by Anurak Kitpaiboonthawee)

Reflection : The Lake by Banana Yoshimoto

I've always been in love with Banana Yoshimoto's novels. I started with the most famous - Kitchen - and later tried to read every her novels I could. Recently,I've just finished the latest one,The Lake.

It's about two people who had burdens of terrible memories. A woman who really wants to escape from their hometown and family when mother died to live her life as she wants. A man who was trapped by the nightmare since childhood and can't pull himself from the black hole. The couple lived together and tried hard to overcome their difficulties in the midst of deep fear. The lake in the novel is a place bringing the past and nowadays to meet as well as a place drawing hope back to two lives.

I have realized that even we can't forget bad things happened to life but time and some people can help us to heal that wound. Pain exits to challenge how much we really want to live. If we do,we need struggling in numerous way to bring back that life.

Nina Simone

Oh but this whole country is full of lies
You're all gonna die and die like flies
I don't trust you any more
You keep on saying "Go slow!"
"Go slow!"

"โอ้ ประเทศนี้ล้วนเต็มไปด้วยคนปลิ้นปล้อน พวกคุณจะต้องตาย
ตายเหมือนแมลงวัน ฉันไม่ไว้ใจพวกคุณอีกต่อไปแล้ว
พวกคุณเอาแต่พูดว่าค่อยๆเปลี่ยนแปลง ค่อนเป็นค่อยไป"

Mississippi Goddam,Nina Simone

"เธอเหมือนอยู่ในอวกาศในกาละและสถานที่ที่ไกลโพ้น เสียงของเธอ
คล้ายดังมาจากเนบิวลาหนึ่งแต่มันสะท้านสะเทือนเข้าไปถึงขั้วหัวใจ
Mississippi Goddam กลายเป็นเพลงชาติของนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน
นีน่า ซีโมนอาจเป็นนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนแต่เธอไม่เชื่อเรื่องสันติวิธี
กฏข้อหนึ่งของสันติวิธีก็คือมันจะได้ผลก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายมีอำนาจที่เท่าเทียมกัน
แต่เมื่ออำนาจไม่เท่าเทียมและไม่เห็นอีกฝ่ายเป็นคนที่เท่าเทียมกันแล้ว
จะมีใครแยแสคนที่นั่งอดอาหารอยู่ริมถนนบ้างเล่า"

การร่ายคาถาสีดำ ,โตมร ศุขปรีชา (จากหนังสือ วาระสุดท้าย)

-ให้ท้องฟ้าสดใสเป็นยารักษาโรคให้คุณเถอะ-

หากชีวิตประจำวันของคุณมีอะไรสักอย่างผิดพลาด
ลองแหงนหน้ามองท้องฟ้าในตอนที่เดินผ่านตึกที่กำลังก่อสร้าง

โรคซึมเศร้ากับท้องฟ้าที่สดใส
การทะเลาะกันของคู๋สามีภรรยากับท้องฟ้าที่สดใส
ความหวาดกลัวต่อความเสียหายกับท้องฟ้าที่สดใส
โรคพิษสุราเรื้อรังกับท้องฟ้าที่สดใส
โรคนอนไม่หลับกับท้องฟ้าที่สดใส
ปัญหาหย่าร้างถึงสามครั้งกับท้องฟ้าที่สดใส
ปัญหานิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือกับท้องฟ้าที่สดใส

ดูเหมือนจะเป็นคำศัพท์ที่เข้ากันไม่ได้

ในชีวิตของคุณ
โรคซึมเศร้าและท้องฟ้าที่สดใส
การทะเลาะกันของสามีภรรยา
ความหวาดกลัวต่อภัยพิบัติ
โรคพิษสุราเรื้อรัง
ปัญหาหย่าร้าง
โรคนอนไม่หลับ
ถ้าอยากจะผลัก
ปัญหาที่ปวดสมองทั้งหลายออกไป

โปรดมองดูท้องฟ้า
สามครั้งต่อหนึ่งวัน

และไม่มีสิ่งใดเป็นสิ่งใหม่ใต้ฟ้าสีคราม
ทั้งหมดเป็นเพียงปัญหาที่เกิดขึ้น
ใต้ท้องฟ้าเขตฮันนัม กรุงโซล ประเทศเกาหลี ทวีปเอเชีย โลก อวกาศ
สิ่งที่จะรักษาได้ทันทีเหมือนกับยาท้องฟ้าสดใส
คือการตระหนักรู้้

จาก 1cm โดย คิมอึนจู แปลโดย บุศรา (ตุลาคม 2554,สำนักพิมพ์วงกลม)

ใบหน้าไม่ได้บอกเรื่องทั้งหมด

ไม่สามารถคาดเดาความโกรธเกรี้ยวบนไบหน้าที่ดูรักสงบได้
ไม่สามารถคาดเดาการกระทำกล้าหาญจากใบหน้าที่ดูเรียบร้อยได้
ไม่สามารถคาดเดารอยยิ้มอ่อนโยนจากใบหน้าที่น่ากลัวได้

รู้ว่าเป็นรักสงบจากใบหน้าที่ดูรักสงบ
รู้ว่าเป็นคนเรียบร้อยจากใบหน้าที่ดูเรียบร้อย
รู้ว่าเป็นคนน่ากลัวจากใบหน้าที่น่ากลัว

คนเราคิดอะไรง่ายๆ
ดังนั้นพวกเราจึงผิดพลาดบ่อยมาก
ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มอ่อนโยนจากใบหน้าที่น่ากลัว
ไม่ว่าจะเป็นการกระทำที่แสนอ่อนโยนที่ไม่น่ามาจากคนหน้าตาขี้หงุดหงิด
หรือจะเป็นน้ำตาที่หยดลงมาเพื่อคนอื่นจากใบหน้าที่ดูเห็นแก่ตัว

ใบหน้าบอกอะไรเกี่ยวกับคนนั้นได้
แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
และสิ่งที่ไม่ได้บอกทั้งหมด

คือเรื่องราวที่ผ่านมา .....................


จาก หนังสือ 1 cm โดย คิมอึนจู แปลโดย บุศรา (ตุลาคม ๕๔, สำนักพิมพ์วงกลม)

"ที่คิดกันว่าความรักเกิดจากมิตรสัมพันธ์ยืนยาวและการเว้าวอนยืดเยื้อนั้น เข้าใจผิด ความรักถือกำเนิดจากความผูกพันทางวิญญาณ และถ้าแม้นความสัมพันธ์นั้นไม่ถูกรังสฤษดิ์ขึ้นในบัดดลใจแล้ว ก็ไม่อาจรังสฤษดิ์ขึ้นได้แม้นับเป็นปีหรือชั่วอายุคน" ปีกหัก,คาลิล ยิบราน แปลโดย ระวี ภาวิไล

"Love is outgoing, fearlessly reaching to the other, tremendously trusting
that will be received -and it is always received.

Fear is shrinking within yourself, closing yourself, closing all the doors,
all the windows so that no sun, no wind, no rain can reach you,
you are so afraid. You are entering into your grave alive."

Being in love,OSHO

The Sublime

The sublime - the experience of pleasurable anxiety

ความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความสำราญและความวิตกกังวล
คือ เมื่อค้องเผชิญกับสิ่งที่ดูคุกคาม แต่ขณะเดียวกันก็น่าตื่นตาตื่นใจ
เช่น เมื่อเราต้องเผชิญหน้ากับภูเขาที่สูงใหญ่ สีดำเขียวทะมึน
จนทำให้ผู้ที่เห็นเกิดความสะพรึงกลัว The Sublime จึงเป็น
ประสบการณ์หรือปรากฏการณ์ที่เราไม่สามารถรับรู้ได้ทั้งหมด
ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างเหตุผลกับจินตนาการ
เป็นสถานการณ์ที่เราไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายจริง ทั้งยัง
ไม่ใช่ความกลัว แต่ทำให้เราเกิดความวิตกกังวล

- ฌอง ฟรองซัวส์ ลีโยตาร์ด -

(ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร,
แนะนำสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม)

Japan and I

วันหยุดยาว 5 วันที่ผ่านไป ได้อ่านหนังสือจบไปจริงจัง 2 เล่ม
คือ "Japan and I" และ "ผู้หญิงกลิ้งโลก"

ในโพสต์นี้ขอเล่าเกี่ยวกับเล่มแรกก่อนซึ่งเป็นงานเขียนเชิงสารคดีเดินทาง
ของนักเขียนซีไรต์ อุทิศ เหมะมูล ที่อ่านไปจนจบก็พบว่าคล้ายได้อ่านประวัติชีวิต
ของอุทิศไปด้วย เขาเล่าเรื่องข้างนอก ซึ่งก็คือ ประสบการณ์เดินทางในญี่ปุ่น
(ในโอกาสที่ได้รับเลือกเป็นผู้รับทุนจาก Japan Foundation)
เดินทางไปบรรยายตามหัวเมืองต่างๆทั่วประเทศญี่ปุ่น) โดยสะท้อนความรู้สึก
นึกคิดผ่านด้านในของตัวเอง แม้ไม่ได้อ่านงานรางวัลซีไรต์ของเขา
"ลับแล,แก่งคอย" ทว่าคำร่ำลือที่บอกว่า เขาเขียนหนังสือได้กระจ่างชัด
ซื่อสัตย์ และตรงไปตรงมากับตัวเอง(และผู้อ่าน) ก็ไม่ได้มากเกินไป
หากเทียบกับความรู้สึกของเราเองหลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้จบลง
พร้อมๆกับความคิดคำนึงถึงญี่ปุ่นกลับมาเยือนอีกครั้ง
ประเทศนี้ยังอยู่ในความทรงจำเสมอและสัญญากับตัวเองว่า
สักวันหนึงต้องกลับไปอีกแน่นอน

ลองเปรียบเทียบ Japan and I กับหนังสือสารคดีเดินทางเล่มอื่นๆที่เคยอ่านมา
ความต่างคงอยู่ที่ ผู้เขียนบรรยาย,อธิบาย เรื่องราวด้านนอกได้อย่างละเอียดยิบ
ซึ่งดีพอกันกับอธิบายความรู้สึกด้านในของตัวเองได้ละเอียดละออเช่นเดียวกัน
นอกจากนั้นความที่เป็นประสบการณ์การเดินทางออกนอกประเทศครั้งแรก
ทำให้เห็นว่าเขามีความตื่นเต้นและอยากเรียนรู้สิ่งต่างๆอย่างกระตือรือร้น
รวมทั้งไม่คาดหวังมากหรือน้อยเกินไปกับผู้ร่วมเดินทางและทางข้างหน้าที่จะพบเจอ

แก่นสารสาระของหนังสือคงอยู่ที่การเห็นข้างนอกและย้อนกลับมองข้างในของผู้เขียน
เขาสามารถเชื่อมโยงสิ่งต่างๆที่เจอเข้าหากัน รวมทั้งสะม้อนการเรียนรู้ของตัวเอง
ออกมาได้อย่างลึกซึ้ง แม่้ว่าส่วนตัวแล้วออกจะติดขัดกับภาษาของผู้เขียน
ที่ยอกย้อน สำบัดสำนวน รวมทั้งใช้ถ้อยคำยากๆ อยู่เสียเยอะ
ก็พยายามเข้าใจว่าคงเป็นสไตล์การเขียนส่วนตัวของผู้เขียน

หากจะสรุปอะไรสักอย่างจากการเล่มนี้ ก็คงเป็นดังเช่นถ้อยคำบนปกหนังสือที่ว่า
"เดินไปข้างหน้าและย้อนลึกกลับมาข้างหลังในระหว่างกันและกัน"

"การให้อภัยไม่ใช่เรื่องของคนอ่อนแอ แต่เป็นเรื่องของคนที่เข้มแข็ง
เป็นเรื่องของคนที่รักตัวเองอย่างถูกต้อง
ไม่ใช่ปล่อยใจให้ความโกรธเผาลน หรือทำร้ายทั้งวันทั้งคืน"

พระไพศาล วิสาโล
หนังสือ "คืนสู่สามัญ"

(กราบนมัสการขอบคุณพระอาจารย์ที่เตือนสติคนกำลังโกรธและ
ยังไม่อาจยอมรับที่จะให้อภัยได้ ซึ่งมันเป็นทุกข์หนักหนาจริงๆ)

Neediness

(I'm reading "Hector and the secret of love", a novel written by Francis Lelord.It's about a man -a psychiatrist- who tried to understand love and struggle through his personal love and relationship affairs.Most of the time,relationship is the big issue for our daily life not only with your so called "lover" but also with everyone who comes and exists in your life.That is such a long story and sometimes we've never known how should we deal with it.It has been on the process always,I guess)

Below is what Hector learnt about "neediness". I think everyone needs something more or less.Neediness seems to be critical in love and relationship issue.Hector found that:

"Neediness sometimes reaches peaks of suffering the intensity of which makes us fearful of the hours to come (How will I survive today? Tomorrow? The rest of my life?) It also causes moments of abstraction when we are with other people,even people we like.It is generally accepted that confiding our feelings to a close friend or professional can bring real life,although this is generally short-lived." (Page 129)

"we fall in love not with who we want to fall in love with, but with who moves us, and sometimes it is the last person we should fall in love with."

Hector and the Secrets of Love,Page 37
A novel by Francis Lelord

Lose love balance for a balanced life

"To lose balance sometimes for love is part of living a balance life"

Eat,PrayLove

(2) Prayer and Destiny

I've started to read the book, Eat Pray Love, for few months but unfortunately,I can't keep reading it until the end. I've got personal problem about foucusing on something long since several months ago. That was the main reason protecting me unable to finish any book. By the way,I've tried to keep reading gradually.

Now,I've reached at one important part of the book.It was about author's life in India for searching her spiritual growth.
She told about what she learned from practicing and struggling with meditation.I'd loved what she talked about the way of "Prayer" abd "Destiny" She comes up with that thinking after struggling through a hard form of meditation by herself. They were very relavant and rational, I think
...................

(This is what she mentioned about "Prayer")

"There's a wonderful old Italian joke about a poor man who goes to church every day and prays before the statue of a great saint,begging, Dear Saint-please,please,please ... give me the grace to win the lottery. This lament goes on for months. Finally,the exasperated statue somes to life,looks down at the begging man and says in weary disgust, "My son-please,please,please ... buy a ticket !" Prayer is a relationship,half the job is mine.If I want transformation, but can't even be bothered to articulate what,exactly,I'm aiming for how will it ever occur? Half the benefit of prayer is in the asking itself,in the offering of a clearly posed and well-considered intention, If you don't have this,all your pleas and desires are boneless,floppy,inert;they swirl at your feet in a cold fog and never lift."

Elizabeth Gilbert- Eat,Pray,Love

.....................

(This is what she mentioned about "Destiny")

"Destiny,I feel,is also a realtionship - a play between devine grace and willful self-effrot. Half of it you have no control over; half of it is absolutely in your hands, and your actions will show measurable consequence. Man is neither entirely a puppet of the gods, nor is he entirely the captain of his own destiny; he's a little of both. We gallop through our lives like circus perforners balancing on two speeding side-by-side horse-one foot is on the horse called "fate",the other on the horse called"free will". And the question you have to ask every day is - which horse is which? Which horse do I need to stop worrying about because it's not under my control, and which do I need to steer with concentrated effort?"

......................

I was happy that I've kept up reading till two passages. I personally tried to practice meditation for long time and tried harder to keep it with discipline but it's really hard to deal with the high speed train of our thought. That's the main abstacle. So I really need some guidances at this time for what should I follow and how should I deal with myself when I got stuck with unhealthy thought. I hope those good words could help someone to understand and guide the way of changing themselves much better.

(1) ..........

I understand myself much better when I was in unpleasant circumstances intentionally as well as unintentionally.
I can see wholely what actually the result will be or how peolple behave in such situation. Those reflect to me
and make me see who really am I.

Positively, I has learned a lot from others' doing and thinking.I will understand myself obviuosly what/who I do or don't like by confronting its own/theirs own. Even it's hard to accept but that's your way. You might find the ugly or pretty truth about yourself anyhow in the end.

"สิ่งใดในตัวเธอซึ่งดูคล้ายอ่อนแอ และเลือนลางที่สุดนั้น
แท้จริงแข็งแรงและชัดเจนที่สุด
มิใช่ลมหายใจของเธอหรอกหรือ
ที่ได้ืำทำให้โครงสร้างของกระดูกเธอตั้งตรงและแข็งแรง
................. ถ้าเพียงแต่เธอได้เห็น กระแสลมหายใจนั้น
เธอจะเลิกมองดูสิ่งอื่นใด"


ปรัชญาชีวิต , คาลิล ยิบราน
ระวี ภาวิไล ถอดความ