Memorable places #1

Since I could afford myself for long journey,I love to go everywhere both domestic and international traveling. Some places remained in my memory and still recalled me to visit again.

Opera House,Sydney Australia

Harbor Bridge,Sydney Australia

Blue Mountain,Sydney Australia

(All were taken from my trip to Australia in June 2011)

You know that sorrow is there; it is a fact, and there is nothing more to know. You have to live.

- J. Krishnamurti

My Happiness #1

Thinking about what is the happiness in my life and I came up with these things :)

Happiness is the ability to smile wholeheartedly.

Happiness is biking along the street and be appreciated after raining

Happiness is feeling relaxed with any good book on one fine day.

Happiness is walking slowly under the sunshine

Remembrance

(Illustration from The Starry Starry Night by Jimmy Liao)

Until now what I have tried to do most is pushing myself out of yesterdays and all remembrances. Even I realized it was so hard, I need to keep going on because I really want my life back.

I would like to live without memories no matter what are they good or bad. I only want here and now. Forgiveness is quite hard somehow but I do need myself to forgive as well as to be forgiven.

Time flies so fast and people come and go everyday. I have been still here and I have never been regretted because I knew that this is my way and I can make it better everyday with my own hands. I will try harder to live happily and give up to remember anymore.

The Starry Starry Night,illustrated by Jimmy Liao

"เขามักปฎิเสธการช่วยเหลือข​องผู้อื่น คล้ายกับว่า
เขาต้องอยู่ห่างไกลออกไปจาก​ผู้คน เขาจึงจะรู้สึกเป็นอิสระ"



"ในวันที่อนาคตยังอยู่ไกลห่​าง
และยังไม่เป็นรูปร่าง และความฝันยังไม่มีชื่อเรีย​ก
ฉันเดินอยู่ลำพังบนหนทางที่​ยาวไกล
ยามที่ลมพัดมาก็รู้สึกว่าตั​วเองเหมือนใบไม้ที่ร่วงโรย
เมื่อแหงนหน้าขึ้นมองฟ้าที่​พร่างพราวด้วยดาว
ฉันก็อยากรู้ว่าจะมีใครสักค​นที่กำลังเดินจาก
ที่ใดสักที่บนโลกตรงมาที่ฉั​นไหม
เหมือนอย่างแสงของดาวดวงหนึ​ง ...
และแล้วเธอก็ปรากฎตัวขึ้นแล้วก็จากไป
พวกเราต่างรอคอยความเยาวว์วัย
แต่กลับคลาดจากกัน"

(The Starry Starry Night by Jimmy Liao,
translated to Thai by Anurak Kitpaiboonthawee)

Reflection : The Lake by Banana Yoshimoto

I've always been in love with Banana Yoshimoto's novels. I started with the most famous - Kitchen - and later tried to read every her novels I could. Recently,I've just finished the latest one,The Lake.

It's about two people who had burdens of terrible memories. A woman who really wants to escape from their hometown and family when mother died to live her life as she wants. A man who was trapped by the nightmare since childhood and can't pull himself from the black hole. The couple lived together and tried hard to overcome their difficulties in the midst of deep fear. The lake in the novel is a place bringing the past and nowadays to meet as well as a place drawing hope back to two lives.

I have realized that even we can't forget bad things happened to life but time and some people can help us to heal that wound. Pain exits to challenge how much we really want to live. If we do,we need struggling in numerous way to bring back that life.

ชีวิตช้าๆ

เว้นวรรคในการเขียนหลังจากเดินทางไปแล้วเดือนกว่าๆ รู้สึกว่าอย่างไรก็ต้องบันทึกอะไรสักเล็กน้อยเกี่ยวกับทริปเชียงของ

นานมากแล้วที่ไม่ได้มีโอกาสเดินทางเพื่อพักผ่อนคนเดียวอย่างจริงจัง จนกระทั่งถึงจุดที่วันหนึ่งรู้สึกว่าถ้าเราไม่ได้ทำมัน ฉภาวะข้างในของฉันต้องล่มสลายลงเป็นแน่ เมื่อสัญญาณเตือนรุนแรงขนาดนี้ ความบังเอิญก็ทำนำพาให้รู้จัก "ไร่แสงอรุณ" จากการพลิกอ่านนิตยสาร อสท ในร้านกาแฟ ความรู้สึกที่เรียกว่าปิ๊งแว๊บก็ได้เกิดขึ้น และบอกตัวเองว่าที่นี่แหละที่เราต้องไป

การเดินทางไปเชียงรายไม่ใช่เรื่องยาก สายการบินราคาถูกสามารถพานักเดินทางเวลาน้อยอย่างเราไปถึงได้โดยไม่รู้สึกสิ้นเปลืองมากนัก แต่การเดินทางไปเชียงของซึ่งเป็นที่ตั้งของไร่แสงอรุณนี่สิ ใช้เวลากว่า 2 ชั่วโมง บนเส้นทางถนนที่มีตั้งแต่ลาดยางไปถึงดินลูกรัง เนื่องจากที่ตั้งของไร่อยู่ห่างออกไปถึงชายขอบของอำเภอเชียงของ อย่างไรก็ตามเมื่อถึงแล้ว ความรู้สึกเหนื่อยล้าก็หายปลิดทิ้ง

ความรู้สึกแสนวิเศษเกิดขึ้นเมื่อได้อยู่ใกล้กับแม่น้ำและภูเขา ธรรมชาติช่วยเยียวความเหนื่อยล้า ความกังวล ที่แบกไปด้วยให้ค่อยๆหายไปทีละน้อย กิจวัตรประจำวันเป็นไปอย่างช้าๆ เดินเล่นสำรวจไร่และวิถีชีวิตของคนที่นั่น อ่านหนังสือ และทำงานที่นำติดตัวไปด้วยเล็กน้อย ก็หมดวันแล้ว การได้นอนหลับเต็มที่ มีอากาศดีดีอยู่รอบตัว และมีอาหารสดที่ดีต่อสุขภาพเหล่านี้รวมกันก็ทำให้การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าที่สุดแล้วจริงๆ

ฉันรักช่วงเวลาแบบนั้น ที่ได้อยู่ลำพัง และมีความสุขกับตัวเองอย่างแท้จริง